Epilog
@epilog
57 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Halbuki şimdi her şey değişmişti. Bu kadının resmini gördüğüm andan beri geçen birkaç hafta içinde, ömrümün bütün senelerinden daha çok yaşadığımı hissediyordum.
Reklam
İçimde birdenbire bütün insanlarla sarmaş dolaş olmak, uzun yıllar birbirinden ayrı kaldıktan sonra nihayet kavuşan dostlar gibi çoşkun bir muhabbetle herkesi öpmek arzusu vardı.
Doğru söylüyordu. En azından doğru söylediğini düşünüyordu. Çünkü dünyanın en çabuk geçen, geçer geçmez de en hızlı yakalanılan hastalığına sahipti: Umut.
Hakan Günday'ın okuduğum üçüncü kitabı 'Az'... Genellikle kötü bir sonla noktaladığı eserlerinde bu kez tam tersini yaparak mutlu bir son yaratmış. Yapacağım yorumum; okumayanlar için spoiler içermektedir. Kendi adıma; kitabın ilk yarısındaki Derdâ'nın hikayesi, ikinci kısımda anlattığı Derda'nın hikayesinden daha sürükleyiciydi. İkinci bölümdeki hikayenin içerisine eklediği değerli üstat Oğuz Atay, Hakan Günday'ın tam bir Oğuz Atay hayranı olduğunu fazlasıyla gösterdi. Ama bu kısım nedense bana çok yapay geldi... Kitaptaki ana karakterler dışındaki karakterlerin fazlalığı, hikayenin başında bir anlam karmaşasına yol açtığını düşünüyorum. Okuyucuyu, 'bu kadar tesadüf olamaz' dedirten bir çok olay örgüsüyle karşı karşıya bırakması, zaman zaman hikayeyi yapaylaştırsa da, giderek daha çok içerisine çeken bir büyüsü var sanki. Hikayeyi nasıl birleştireceğini düşünürken yine aynı tesadüflerle hayal kırıklığı yaratsa da, okurken kendine has üslubunu hiç bozmadan ilerliyor hikaye... Hakan Günday'ın anlatım dili, o kadar akıcı ki... Kitabı bitirmeden bırakmak imkansızlaşıyor.
