Eray Ormanlı
@erayormanli
24 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Dili biraz sorunlu olsa bile çok fazla akademik değil ve akıcı. Che'in kardeşinin ağızından okuyoruz. İçinde Che'ye ait anılar, mektuplar, mektuplar ve resimler var. Sosyalizm üzerine okumlar yaparken Marx ve Lenin'den sonra okunması gereken en önemli şahıs. Antiemperyalist bir çerçeveden yapılacak olan okuma daha anlamlı bir şekilde yer bulacaktır
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Öncelikle bu kitabı okurken kitap okuyor gibi değil film izliyor gibi hissediyorsunuz. Yaşanan sefilliği, berduşluğu o kadar iyi anlıyorsunuz ki etkilenmemek elde değil. Biraz ağır ve detaylı bir eser ama bir o kadar gerçekçi. Natüralimzin kurucusu Emile Zola olayları bütün çıplaklığıyla anlatıyor. Burjuvazinin tıpkı ayrı bir evrende gibi yaşaması ve proleterlerin hep acı çekmesi, ölmesi, aç, ateşsiz, susuz kalması gerçekten çok çarpıcı. Olay geçişleri çok fazla şaşırtıyor. Darwin, Bakunin, Marx, Engels okumaları yapıyorsanız hayli keyif alacaksınızdır. Sosyalizmin her halini kitapta buluyorsunuz. İnsanların derinlerinde gizli duran ve ezilmişliğin verdiği o başkaldırı ateşinin körüklenmesinin gerektiğini tam anlamıyla anlıyorsunuz.
Montaigne 1571 yılında çiftliğine kapanıp kendi için yazmış olduğu eser. Üstat denemelini yazarken kendini yoklamış, özgün ve tam benliği ile yazmak istediği için kitaplardan feyz almamış, olduğu gibi yazmış. Ticari gayesi olmadığı her fırsatta söylüyor eserde. İçinde daha önce aklınızın ucundan bile geçmeyen duygu, durum ve olaylar var. Kendisini, milletini, feodaliteyi, insanları, burjuvayı, devleti eleştiriyor sıkça. Gerçek entelektüel bir birikim ve tinsel bir durulukla yazılmış fazlaca şeffaf bir yapıt. Tercüman fevkalade çevirmiş, sadece metinleri değiş Montaigne'in atıfta bulunduğu şiirleri de çevirmiş pek kolay bir iş değil. Eserde Bolca Cicero şiirlerine atıflar var örneğin. İçinde her entelektüel kaygı taşıyan okuması gereken eserlerin başında geliyor. Yazdığı yıla bakarsak zamansızlığı çok önemli bir husus.
Eserin gerçekçi bir dili var, öncelikle tercümanı tebrik etmek lazım. Kitabı çocuklar için yazılmış bir roman demek hatta roman demek yanlıştır; çünkü bu kitap bir alegori, simgesel anlatımlı bir öyküdür. Eserde politikadan, sosyolojiye ve psikolojiye kadar geniş bir alt metin buluyoruz. Bir tarafta barışçıl bir lider, diğer tarafta faşist, kendinden farklı düşüneni hor gören bir lideri görüyoruz. Atom çağının çocuklarının pamuk ipliğine bağlı psikolojisi ve bozulmaya elverişli toplumsal tutumları söz konusu. Kitle psikolojisinin ve otoriter fanatikliğin ya da algı operasyonlarının insanları getireceği noktayı hazin bir olay örgüsüyle özümsüyoruz. Kitaptan her okuyan farklı şeyler ya da ayrı zamanlar içinde okuyan aynı kişilerin farklı düşünsel tutumları ile anlayacakları değişebilir, bu yüzden zamansız bir kitap niteliği taşıdığı aşikar.
Yatmadan önce bir şeyler okuyup ama yersiz bir şeyler okumadan işe yarar düşündürücü şeyler okumak isteyenlere birebir olacak bir kitap. Yazar önce felsefi düşünceyi yüzeysel olarak anlatıyor daha sonra nispeten daha derin bir anlatım yaparak sonrasında kendi yorumu ya da karşı çıkışı ile bitiriyor. Ben okurken eğlendim. Dili gayet çetrefilsiz. Felsefe okumaya başlarken okunacak kitaplardan olabilir ama ilk kitap olma niteliğinde değil bence.
