Tatar Çölü kitabı Giovanni Drogo’nun kaderine teslim olmamasının kendisini nasıl bir çaresizliğe ittiğini, bir insanın hayatında her şeyi kendisinin kontrol edemeyeceğini, belirsiz bir umuda sarılarak ve vazgeçememenin çaresizliği ile ömrünü tüketmektense, kaderini kabul etmesi ile en azından daha huzurlu ölebileceğini göstermekte.
Drogo son savaşa katılabilseydi dahi huzurlu ölmeyecekti. Onun huzursuzluğu kaderini kendisinin çizmediğini ömrünün son anlarında fark etmesiydi.