Puan vermedi·240 syf.·
2026 50. kitabı
İsmet Özel’in bu erken dönem eserleri, dil işçiliği ve teknik açıdan başarılı bazı güzel şiirler barındırsa da genel atmosferiyle her okura hitap etmeyen keskin bir yapıya sahip.
Kitabın bütününe devrim, silah, kan ve cephane gibi sert, ideolojik kavramlar hakimdir.
Dönemin tarihi ruhunu hissetmek isteyenler veya "isyan" temalı edebiyattan hoşlananlar için çekici olabilir.
Tekil olarak başarılı şiirler barındırsa da, genelindeki yoğun "barut kokusu" ve kavga teması nedeniyle, şiirden daha farklı bir estetik haz bekleyenlerin sevebileceği tarzda bir kitap değildir.
Zülfikar 'ın Hükmü ve Erbain Fırtınası üstüne iyi gider ve karşılaştırmalı bir fantastik edebiyat okuması olur düşüncesiyle başladığım serinin ilk kitabı beklentimi karşılamadı fakat benzerlikler beni şaşırttı: Bizdeki 12.Daire gibi İngiliz Emniyeti'nin içinde de bilimdışı olayları soruşturan ve çözen gizli bir birim, Lokman Hekim Ocağı ve Yediler gibi şer güçlerle mücadele eden Sir Isaac Newton'un 1775 yılında oluşturduğu gayriresmi topluluk, vampirler, ruhlar, hayaletler.. Ancak bizim Geceliler, Yörükler, Solaklar'ımız kesinlikle daha renkli, ayrıntılı ve derinlikli işlenirken buradaki bilimdışı varlıkların doğuş öyküleri yüzeyseldi; belki de serinin diğer kitaplarında yine değinilecektir bilemiyorum...Polisiye kısmı ise iyi başlamışken bir yerden sonra okuru kitaptan koparan ayrıntılara fazlasıyla yer verilince çok sevdiğim İngiliz mizahı da polisiye unsurları kurtarmaya yetmedi ne yazık ki...
Romana adını veren Thames Nehri ve kollarına hükmeden Thames Ana ve Thames Baba arasındaki geçmişi ve çekişmeyi öğrenmekten, çocuklarının ruhlarının insansı tezahürlerini tanımaktan hoşnutum ve roman sadece bu yönde devam etseydi keşke... Bu arada özenli çevirisi, dipnotları, kitap için harcadığı mesaisi ve araştırmalarını yazdığı yorumunu başka bir okur sitesinde gördüğüm Aslı Dağlı 'ya teşekkürlerimi iletiyorum.
Reklam
Küçükken büyükannemin anlattığı masallar arasında bazen tasavvuf kültürümüze ilişkin "kırklara, yedilere karışmak" deyimini duyar, anlamını öğrenmek için ısrar ettiğimde hep geçiştirir ve merakım iyice depreşirdi. Saygın Ersin de bu deyimden mi yola çıktı bilmiyorum ama edebi yönü güçlü ve orijinal kurgusuyla coğrafyamızın kadim kültürlerinin günümüze uzantısını ustalıkla anlatmış. Fantastik türü sevenlerin bu güzel seriyi kaçırmamasını tavsiye ederim.
İlk kitapta Yediler hakkında aklımıza takılan soruların cevaplarını, Geceliler'in akrabalık şeceresini, 12.Daire 'nin nasıl kurulduğunu Erbain Fırtınası 'nda daha detaylı öğreniyoruz. Yediler içinde en çok Hektor'un arkadaşı Truvalı Behruz Usta'yı sevdim.Taşıdığı yüke ve başına gelenlere rağmen metaneti, irfanı ve şefkatine hayran olurken davranışları, hikmetli sözleri zaman zaman gözlerimi yaşarttı. Üçüncü kitap yeni bir maceranın başlangıcı olduğu için serinin son kitabı yayınlanmadan başlamayı düşünmüyorum.
Gerçek insanın canını yakandı..
Erbain Fırtınası, sadece olay örgüsüyle değil kurduğu atmosfer ve taşıdığı anlamlarla da etkileyici bir devam kitabı olmuş bence. İlk kitapta daha çok evrenin kapıları aralanırken, bu kitapta artık karakterlerin kaderleriyle yüzleşmeye başladığını hissediyorsunuz. Hikâye ilerledikçe yalnızca bir savaşın değil, inançların, sadakatin ve insanın kendi içindeki karanlığın savaşı anlatılıyor gibi geliyor. Bu yüzden kitap sadece "ne olacak?" merakıyla değil, bıraktığı duyguyla da okutuyor kendini.
Yediler kavramı bence serinin en güçlü taraflarından biri. Her biri farklı bir karaktere, geçmişe ve yük taşıyan bu yapı sadece bir topluluk gibi değil, eski bir kehanetin parçaları gibi hissettiriliyor. Aralarındaki bağ bazen kardeşlik kadar güçlü, bazen de kırılmaya çok yakın. Özellikle bu kitapta karakterlerin birbirlerine olan güveninin sürekli sınanması hikâyeyi daha gerçekçi yapıyor. Kimsenin tamamen iyi ya da tamamen kötü olmaması da hoşuma gitti. Her karakterin korkuları, zaafları ve kendi doğruları var. Bu da onları klasik fantastik karakterlerden ayırıyor.
Kitabın konusu genel olarak yaklaşan büyük tehlikenin gölgesinde şekilleniyor. Geçmişten gelen sırlar, güç mücadeleleri ve kadim hesaplaşmalar hikâyenin merkezinde yer alıyor. Ama bence kitabın asıl gücü büyük olaylardan çok karakterlerin bu olaylar karşısında nasıl değiştiğini göstermesinde. Özellikle bazı sahnelerde çaresizlik hissi çok yoğun geçiyor. Sürekli yaklaşan bir fırtına hissi var ve kitabın adı da atmosferini çok iyi yansıtıyor aslında.
Saygın Ersin'in anlatımını en başarılı bulduğum noktalardan biri ise Doğu kültürünü ve mistik unsurları fantastik evrene çok doğal bir şekilde yedirebilmesi oldu. Okurken yabancı bir dünyada değil de eski bir destanın içinde yürüyormuş gibi hissediyorsunuz. Kullanılan dilFantastik
Erbain Fırtınası, sadece olay örgüsüyle değil kurduğu atmosfer ve taşıdığı anlamlarla da etkileyici bir devam kitabı olmuş bence. İlk kitapta daha çok evrenin kapıları aralanırken, bu kitapta artık karakterlerin kaderleriyle yüzleşmeye başladığını hissediyorsunuz. Hikâye ilerledikçe yalnızca bir savaşın değil, inançların, sadakatin ve insanın kendi içindeki karanlığın savaşı anlatılıyor gibi geliyor. Bu yüzden kitap sadece "ne olacak?" merakıyla değil, bıraktığı duyguyla da okutuyor kendini.
Yediler kavramı bence serinin en güçlü taraflarından biri. Her biri farklı bir karaktere, geçmişe ve yük taşıyan bu yapı sadece bir topluluk gibi değil, eski bir kehanetin parçaları gibi hissettiriliyor. Aralarındaki bağ bazen kardeşlik kadar güçlü, bazen de kırılmaya çok yakın. Özellikle bu kitapta karakterlerin birbirlerine olan güveninin sürekli sınanması hikâyeyi daha gerçekçi yapıyor. Kimsenin tamamen iyi ya da tamamen kötü olmaması da hoşuma gitti. Her karakterin korkuları, zaafları ve kendi doğruları var. Bu da onları klasik fantastik karakterlerden ayırıyor.
Kitabın konusu genel olarak yaklaşan büyük tehlikenin gölgesinde şekilleniyor. Geçmişten gelen sırlar, güç mücadeleleri ve kadim hesaplaşmalar hikâyenin merkezinde yer alıyor. Ama bence kitabın asıl gücü büyük olaylardan çok karakterlerin bu olaylar karşısında nasıl değiştiğini göstermesinde. Özellikle bazı sahnelerde çaresizlik hissi çok yoğun geçiyor. Sürekli yaklaşan bir fırtına hissi var ve kitabın adı da atmosferini çok iyi yansıtıyor aslında.
Saygın Ersin'in anlatımını en başarılı bulduğum noktalardan biri ise Doğu kültürünü ve mistik unsurları fantastik evrene çok doğal bir şekilde yedirebilmesi oldu. Okurken yabancı bir dünyada değil de eski bir destanın içinde yürüyormuş gibi hissediyorsunuz. Kullanılan dilİsmet Özel- Erbain Kitap İncelemesi
Öncelikle ilk incelememi yapmanın memnuniyeti ve geç kalmışlığın pişmanlığı ile Merhabalar.
İsmet Özel hâlihazırda çok sevdiğim, internetten de aşina olduğum; okurken anlamak için ne kadar boğuşsam da okumaktan vazgeçemediğim bir şair.
Bazen diyorum ki: Keşke şairler şiirlerini yazarken zihinlerinin içine girebilsek…
Özellikle bu kitapta bu isteğimin farkına daha da vardım.
Şu ana kadar bir kez bile İsmet Özel şiiri okumadıysanız, bence çok şey kaçırıyorsunuz.
Öncelikle kitapta, adından da anlaşılabileceği üzere, şairin kırk yaşına kadar yazdığı şiirler yer alıyor. Genel olarak şiirler her yaş kesimine hitap edecek kadar “hafif” değiller. Derin anlamlar içeriyorlar ve her birini okurken farklı bir dünyaya açılıyor kapılar. Özellikle de bir düşüncenin bu kadar can alıcı bir yerden anlatılabileceğini ilk kez bu şiirlerde hissettim.
İzninizle kitaptan en sevdiğim dizeleri paylaşarak ilk incelememi burada noktalayayım. Vesselam.
Sana durlanmış kelimeler getireceğim
pörsümüş dünyayı kahreden kelimeler
kelimeler, bazısı tüyden bazısı demir
seni çünkü dik tutacak bilirim
kabzenin, çekicin ve divitin
tutulduğu yerden parlayan şiir.
Özel'denŞiir
Kitabın ilk başlarında "İsmet Özel böyle mi yazıyormuş, tavsiye edeceğim bir şiir kitabı değil." diyordum ta ki 1966'dan sonraki yazdığı şiirleri görene kadar. Evet, kabul edelim Özel'in üslubu biraz farklı, biraz (:
1966'dan sonraki kısmı kesinlikle tavsiye ediyorum. Ve o kısımlardan birkaç dizesiyle incelemeyi bitiriyorum.
"Ay vurunca çatlatır göğsümdeki mahşeri
Çünkü kavganın göbeğidir benim yerim."
"Güllerin bin yıllık mezarı bendedir."
"Sahibim Köroğlu'nun da sahibi değil mi?"
"Gözlerim nemli değil
Gözlerim namlu."
"Dikkat et hiçbir şey ıslatmasın namluları"
"Adına yaşamak diyoruz
Düşmana inat bir gün fazla yaşamak."
"Kirpiklerimin ucundaki bulutlar"
"Kelimeler, bazısı tüyden bazısı demir"
"Ölüyoruz, demek ki yaşanılacak"
"Yaşamak
Bizimçün dokunaklı bir şarkı değil ki
Bu yürek gökle barışkın yaşamaya alışmış bir kere"
"Şimdi sana bakıyorum
Kalabalık gözlerin"
Reklam
Reklam