Eren
@erenmutuoglu
Hangi kitabın kaçıncı sayfasındasın bilmiyorum ama seni bulana kadar okuyacağım.
"Akli melekeleri yerinde olmayan insanların, senin hayatında söz sahibi olması; geleceğine onların karar vermesi de zulümdür."
Reklam
İçim üşüyor, odam soğuk değil.
Nefes alıyorum, bu yaşamak değil.
Tevafuktur rast gelişimiz,
Bu asla tesadüf olamaz.
Gözler var üzerimde, beni perişan eden,
Bu nasıl bir sınavdır, yarab?
Dibi olmayan bir uçurumun kenarında bekliyorum.
Hava şiddetli fırtına,
Atlasam, sadece düşeceğim boşluğa.
Yürümek istiyorum ben artık sonsuzluğa,
Bitsin artık bu dünya sürgünüm.
Ölümü özler mi insan,
Bağıra çağıra yaşamak isterken?
Çıksam bir dağ başına,
Seyretsem uçsuz bucaksız gökyüzünü,
Seslensem sana, duyar mısın sesimi, yarab?
Zevkini tattım, ölmeden önce ölmenin.
Nurdan yaratılmış kalplerin dilinin ucundaki dua,
Takvaya ermiş zihinlerin aklındaki güzel düşünce.
Bir ölüm orucu kadar zor mu sözlerin tutulması?
Omuzumdan çekiyor meleklerin, "uyan" diye.
Ölüm, kapıda asılmış adalet diye.
Uçmasın uçaklar semada,
Her evin kapısına zulüm bırakacaksa.
Komşusu açlıktan ölürken,
Tütmesin ocaklar bu diyarda.
Adalete sokulmuş çomak;
Yargı suçlu, yargıç suçlu.
Siz yetiştirdiniz kana susamış katilleri;
Hüküm suçlu, hükümet suçlu.
Gelmem bir daha, dünya denilen bu cehenneme.
Gelen suçlu, getiren suçlu.
Yaşamadım diyemem, hayatı yaşadım;
Tillahına kadar yaşadım.
Musibetlerin ortasında,
Üzerime oluk oluk yağan kötülükler yaşadım.
Vardır elbet bir sebebi, hikmeti sabret;
Ucunda ölüm var elbet.