erge
@erge_
⋆.ೃ*:･ 𝑣𝑒𝑙𝑎𝑟𝑖𝑠 ･:*.ೃ⋆
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bitirdiğimde tavanla bakıştım bir süre...
Başlangıçta ise önyargılıydım, yalan söyleyemem. Çünkü içerik olarak biraz farklı ve oldukça karamsar. Sık sık "Ben ne okuyorum?" dedim. Ve bana göre böyle çarpık zihinlerin içini okumak rahatsız hissettirdi. Sonra düşündüm ki, her zaman onayladığımız ya da doğru bulduğumuz şeyleri okumak da pek mantıklı değil. Evet okurken yüzümü buruşturduğum çok an oldu ama zaten kendinde olan her insan doğru ve yanlışı ayırt edebilir diyerek devam ettim. Ki Kinyas ve Kayra'nın problemi de tam olarak bu aslında. Onlar kendinde olmayı geçtim, kendilerinden kaçıp hiç olmaya çalışan ve bu yolda aklınıza gelebilecek her şeyi yapan, aykırılığın vücut bulmuş hâlinde, kendi doğrularını uyduran, yanlışları ise işlerine gelen kalıba sokan iki arkadaş :D Dolayısıyla bir noktadan sonra yaptıkları hiçbir şeye şaşırmamaya dahi başladım...
Genel olarak tüm roman benim için ilginç bir deneyim oldu. Kitabın üç bölümden oluştuğunu bilmiyordum ama her bölümden ayrı bir keyif aldım. [Buradaki “keyif” tabii ki yaşattığı duygular ve düşündürdükleri. Bu yönden hissettirdiği doyum yüksekti.] En sevdiğim bölüm ise sonuncusuydu. Nedenini söylersem spoiler olur o yüzden detay vermeyeceğim ama, roman boyunca gerçekten duygu belirtileri gösterdiğim ve de kalp atışlarımı hızlandıran tek yer o bölümdü. Biraz diken üstünde, çokça merakla çevirdim sayfaları. Harikaydı... [Bir noktada gerçekten ağladım ve kitabı daha önce okumuş olan babam 'ağlayacak bir yer yoktu ki' dedi ahahahsh]
Ayrıca bu kitap Hakan Günday'dan okuduğum ilk eserdi. (Ve meğerse onun da ilk kitabıymış, bunu bilmiyordum!! İnanılmaz bir başarı bence.) Kalemini çok beğendim. Gerçekten kendini okutuyor. Sadece argo kelimeler biraz rahatsız etti ama bu onun tarzıdır belki de, bilemiyorum. Diğer
Yarın, bugünü yaşanabilir hâle getiriyordu... Lotonun çıkma ihtimalini, âşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük: yarın. Gelecek iyi bir sermayeydi. Yaşadığımız sürece bitmeyen bir anapara gibi. Gelecek zamanla çekilmiş fiiller kulağa çok tatlı bir melodi yayıyordu.
