Aklımdan ne geçerse geçsin hissettiğim şeyle aynıdır.Kendime karşı samimiyim, genç ve yaşlıyım...Çoğu kişi beni göremez, ben yokum.
Tıpkı senin gibiyim.
İçimde bir boşluk.Garip ve büyük bir his,derinliklerime doğru kaçıyor,gizleniyor.Ruhum karartılarla, sessiz ve şekilsiz gölgelerle,eşya arkasına saklanan hayaletler gibi kendilerini göstermeden korkutan meçhul varlıklarla dolu.
Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişmeyeceğinden korkuyorum.