İsrail hapishanelerindeki esirler, vatanımız için kendi canlarından vazgeçmeyi göze aldılar, bu dava için en değerlisini verdiler. Fakat büyük bir üzüntüyle dile getiriyorum ki gerek Arap halkından olsun gerekse diğer Müslümanlardan olsun hak ettikleri ilgiyi görmediler. Maalesef yöneticilerimiz zalim ve zorba, halklarımız ise
uykuda. Ancak başlarına bir musibet geldiği zaman uyanır gibi oluyorlar ama aradan az bir zaman geçtikten sonra tekrar uyumaya devam ediyorlar. islâm ümmeti düşmanların sömürgesinden böyle kurtulamaz. Kesinlikle mücadele edilmesi gerek. Bu dava için caddelerin, meydanların her gün doldurulması gerek. Zalim yöneticiler aleyhinde yürüyüşler düzenlenmeli. Susmakla, uyumakla bir yere varamayız. Ama gösterilere katılarak, sloganlar atarak tüm görevlerimizi yerine getirdiğimizi sanmayalm. Elimizden ne geliyorsa yapalım. Eli kalem tutanlar bu davayı yazsın. Hitabeti güclü olanlar bu davayı konuşsun. Herkes bir şey yapsın; ama sakın sessiz kalmayalım! Çünkü sessizlik öldürür..!