Ersin özkan
@ersince_
Bence sevin.
Nefret zaten çok moda..
Farklı olun ve sevin..
Bir insanı, bir kuşu, bir köpeği, bir ağacı, bir kitabı...
Bence sevin.
İstanbul
76 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Sessizliğe ve biraz nezakete ihtiyacım var."
..."Soyang-ri'nin Kitap Mutfağı" ismini belirlemek de iki hafta sürmüştü. Kitaplarla dolu bir mekân için uygun bir isim düşünürken, her kitabın kendine özgü bir dil zevki olduğunu ve bu zevkin kişisel tercihlere göre değiştiğini fark etmişti. Herkesin damak zevkine uygun kitap önerileri sunarak, lezzetli bir yemek yiyormuş gibi keyif alacakları kitapları okuyarak müşterilerine ruhsal bir dinlenme alanı yaratmak istediği için "Kitap Mutfağı" adını seçmişti. Buranın güzel kitap kokularının etrafa yayıldığı, insanların bir araya geldiği, sakladıkları duyguları açığa çıkararak teselli buldukları bir yer olmasını dilemişti...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Cehâlet ne güzel şey,
her şeyi biliyorsun.
... Geçen gün kardeşim amcama gitmiş, amcam bizi sormuş, sonra da demiş ki belliydi bunun böyle olacağı, bir evde o kadar kitap oldu mu başın belaya girer, herkes gibi işinde gücünde olsalardı bunlar yaşanmazdı. Bunları duyunca o kadar kırıldım ki. Hiçbir suç yükleyemedikleri için kitap okumak diye bir suç icat ettiler. Cehaletin övgüsünü yapıyorlar. Örgütlü cehalet bu ülkede çok güçlü. Sorsan kabul etmezler ama hepsi doğal olarak kültür-sanat düşmanı....
Eğer çok ince olursan, kabalar gelir kırar seni.
... Ülkenin en iyi okullarından geçmiş, yabancı diller bilen, edebiyatla, sanatla yoğrulmuş olanlara bu cezayı reva gören generaller bu koğuştaki insanların toplam bilgisi yanında çırak bile olamazlardı. Geleneksel, dar kafalı memurlardı; vatan sevgisi dedikleri, cehaletten ve kör itaatten başka bir şey değildi. Ama güç ellerindeydi: kelepçeler, göz bantları, pikaplar, merkezler....
"İnsanlar rahat bıraksa, hayat harika olabilirdi."
... O zaman belki de doğru olan şuydu: Seven insanlar birbirinin zehrini alır, birbirine şifa olur, birbirini kurtarır. Böylesi daha gerçek, daha insaniydi. Sartre'ın, "Cehennem başkalarıdır," sözüyle de çelişmiyordu bu; çünkü yaşamınız boyunca size değenlerin bazıları cehennemi yaşatır -ayazda titretir, demir parmaklıkların ardında çürütür- bazılarıysa cenneti sunar, sıcacık bir kucakla sarar, masum bir gülüşle hayata döndürür...
İyi ki sadece Rusya'da böyleymiş...
... Mühim şahsiyetin ne derece yüksek bir mevki işgal ettiği, aslında kendisinin ne kadar mühim olduğu pek bilinmiyordu. Bilinen bir şey varsa o da yalnız son zamanlarda o makama getirildiği, ondan da üstün mühim şahsiyetler olabileceği ve bir üst kademeye ulaşmak için elinden geleni yaptığıydı. Odasına girdiğinde emrindeki memurları aşağıdaki merdivenlerde bekletir, kimsenin kendisiyle hemen doğrudan doğruya görüşmek için huzura alınmasına izin vermezdi. Görüşme talebinde bulunan biri olduğunda kurul sekreteri hükümet sekreterine haber verir, o yüksek rütbeli bir memura bildirir ve bu memur da talebi mühim şahsiyete iletirdi. İşte Kutsal Rusya'da işler böyle yürür. Yüksek rütbeli devlet memuru seviyesine erişebilmek için herkes amirinin hareketlerini taklit eder. ..
