Ervah-ı ezelden dosta ikrar edenleriz
Saye-i Resûlullah'tan ehl-i iman derler bize
Ta ezel lebbeyk kelamın söyledi lisanımız
Cemale müşerref etsin hak eden derler bize
Ervah-ı ezelde levh ü kalemde
Bu benim bahtımı kara yazdılar
Gönül perişandır devr-i alemde
Bir günümü yüz bin zara yazdılar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı ruhlar aşinadır birbirine ta ervah-ı ezelden derlerdi. Sanki bu tanım, Akın ve benim için yapılmıştı.
Ervâh-ı ezelden birledim şükür
Âlemlere sultân sen değil misin
Kalbimde fikrullâh dilimde zikir
Yaradan subhânım sen değil misin
....
Sinem gamı sever gözüm giryânı
Dilim zikir sever gönlüm hicrânı
Ben niderim Efatunu Lokmânı
Bu derde Lokmân sen değil misin
Ezelde kaynaşan ervâha ayrılık var mı
Cihan yıkılsa bu vahdet yerinden oynar mı?
Sayfa 90 - Necid Çöllerinden Medine'ye, Safahat 5.Kitap (Hâtıralar)
