Ervahı ezelde taksim babında
Herkese bir türlü ihsan ederler,
Kimi gam çeker de hayal babında,
Kimini tahtında sultan ederler.
-Ervahı Ezelden Levh-i Kalemden Şiiri -
Ervah-ı ezelde levh-i kalemde,
Bu benim bahtımı kara yazdılar,
Gönül perişandır devri alemde,
Bir günümü yüz bin zara yazdılar.
Bulmadım şadlığın iradesini,
Çekerim bu gamın ziyadesini,
Herkes dosta verdi ifadesini,
Bizimkini ülüzgara yazdılar.
Aşk benimle eyler daim kıyl-ü kal,
Daha sabretmeye kalmadı mecal,
Derdim taksimdara kıldım arzuhal,
Dedi neylim bahtın kara yazdılar.
Gönül gülşeninde har oldu deyu,
Hasretlik cismimde var oldu deyu,
Sevdiğim, sevdiğin pir oldu deyu,
Erbabı garezler yare yazdılar.
Dünyayı sevenler veli değildir,
Canı terkedenler deli değildir,
İnsanoğlu gamdan hâli değildir,
Her birini bir efkara yazdılar.
Nedir bu sevdanın nihayetinde,
Yadlar gezer yarin vilayetinde,
Herkes diyarında muhabbetinde,
Bilmem bizi ne civara yazdılar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Ervahı ezelde taksim babında
Herkese bir türlü ihsan ederler,
Kimi gam çeker de hayal habında,
Kimini tahtında sultan ederler.
Adamın bağrın muştayla ezerler,
Aheste aheste yola dizerler,
Elden ele kapdan kaba süzerler.
Yoğururlar sonra insan ederler.
Sümmani değilsin her işe agah,
Geçer gençlik fayda vermez ahu vah,
İstersen geda ol ister padişah,
Sonunda hak ile yeksan ederler."
Ervahı ezelde taksim bâbında
Herkese bir türlü ihsan ederler,
Kimi gam çeker de hayal hâbında,
Kimini tahtında sultan ederler
~Sümmani~
