Bir Ayfer Tunç Edebiyatı
İnceleme özeti: (zayıf-orta-iyi-çok iyi-süper)
Hikâye: Giriş: iyi. Gelişme: iyi. Son: çok iyi
Karakterler: Çok iyi
Edebiyat: Süper
Kurgu: İyi
Atmosfer: Çok iyi
İz bırakma: Çok iyi
Yazarın diğer kitaplarını da okuma dürtüsü: Çok iyi
Sayfa Düzeni: İyi
Kapak: Orta
Redaksiyon: Çok iyi.
&
Bir kitabı daha çok ne için okursunuz?
1-Konuya odaklı mı?
2-Okurken düşünmek için mi?
3-Sözcüklerin büyüsüne kapılıp, edebi zevk almak için mi?
&
Annemin Uyurgezer Geceleri için birinci şıkkı es geçip, ikinci ve üçüncü şıkları işaretleyebiliriz ama baskın olan kesinlikle üçüncüsü. Evet, iyi bir kariyeri olan baş kahramanımız Şehnaz’ın saplantılı aşkı, kendinden yaşça büyük, evli ve aynı zamanda egoist bir adam. Bu yorucu ilişki çok etkileyici biçimde anlatılmış.
Ne var ki hepsinin önüne geçen kavram kitabın bütününe hâkim olan muhteşem edebiyat. Yazar adaylarının ders alacağı, edebiyatseverlerin altını çize çize okuyacağı metinler gerçekten büyüleyici. Bir yazar derdini ancak bu şekilde kafalara vura vura anlatabilirdi. Daha önce başka eserlerini de okumuş olduğum Ayfer Tunç’un, Annemin Uyurgezer Geceleri adlı bu kitabıyla Türk Edebiyatı sahnesinde büyük bir sıçrama yaptığına inanıyorum.
&
Kitap bütünüyle bir kadın hikayesi; Şehnaz, annesi, anneannesi … Üç nesil boyunca aldatılmış, bir şekilde istismar edilmiş, kendi içlerinde hayatla ilgili sorunlarını çözememiş kadınlar. Ön planda Şehnaz olmak üzere nesillerin ardışık hikâyesi iç içe geçmiş vaziyette anlatılıyor ve bazen birbirine benzer konularla sıkıcı hale gelebiliyor. Konu demişken okuru yükseltecek, merakını diri tutacak, sayfaları peş peşe çevirtecek aksiyon yok ortada. Annenin uyurgezerken ortaya dökülen sırları olmasa konuya olan ilgi hep geri planda kalacak yalnızca ilişkilerin, tutkuların ve saplantıların
Benim için farklı bir okuma deneyimi oldu; Kitap; abisi ile Suzan arasında geçen aşka 3.kişi olarak kendini dahil eden Derya’nın kendisiyle yüzleşmesini, başkasının gözünde nasıl göründüğünü eş zamanlı olarak iki günlük üzerinden anlatıyor. Bence Suzan’ın aşkı sadece abisini değil, Derya’yı da ezdi. Bu hikayede yanan Suzan olmuş gibi geldi bana ama birde okuyup siz değerlendirin.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Jane Eyre, okurken insanın içindeki adalet duygusunu ve hayata karşı direnme gücünü körükleyen bir kitap. Brontë, 19. yüzyılda kadının sadece bir "süs" ya da "itaatkar bir eş" olmadığını, tutkuları ve entelektüel derinliği olan bir birey olduğunu dünyaya haykırmış. Klasiklerin o ağır havasından uzak, insanı içine çeken, bitirdiğinizde "İyi ki Jane ile tanışmışım" dedirten bir başyapıt. Mutlaka ama mutlaka okuyun.
Puan vermedi·182 syf.·
2026 14. kitabı
Kadının Adı Yok, kadınların toplumdaki yerini, yaşadığı baskıları ve kendi kimliğini bulma mücadelesini etkileyici bir dille anlatan önemli bir romandır. Eserde, kadınların yalnızca anne ya da eş kimliğiyle tanımlanmasına karşı çıkılır ve birey olarak var olma çabaları ön plana çıkarılır.
Kitabın dili sade ve akıcıdır. Yazar, günlük yaşamdan örneklerle kadınların karşılaştığı eşitsizlikleri gerçekçi bir şekilde ele alır. Ana karakterin yaşadığı iç çatışmalar, okurun empati kurmasını sağlar. Roman boyunca kadının özgürlüğü, eğitim hakkı, ekonomik bağımsızlığı ve kendi kararlarını verebilmesi gibi konular işlenir.
Eser, yalnızca bir kadının hikâyesini değil, toplumdaki birçok kadının ortak deneyimlerini yansıtır. Bu yönüyle okuyucuyu düşündüren, sorgulamaya yönelten ve toplumsal farkındalık oluşturan bir kitaptır.
Bence Kadının Adı Yok, kadın hakları ve toplumsal cinsiyet eşitliği üzerine düşünmek isteyen herkesin okuması gereken eserlerden biridir. Okuduktan sonra olaylara farklı bir bakış açısıyla yaklaşmayı sağlayan, etkileyici ve kalıcı bir roman olduğunu düşünüyorum.
Güzel Çirkin, Alice Feeney’den okuduğum dördüncü kitap, genel itibariyle de son yıllarda kalemini sevdiğim bir yazar kendisi.
Bu kitapta da son ana kadar merak duygusunu canlı tutan bir kurgu vardı.
Yazar Grady ve eşi Abby’nin mutlu bir evlilikleri vardır, Grady’nin son kitabıyla ilgili kutlama yapacakları gece Abby birdenbire ortadan kaybolur.
Grady uzun süre Abby’den hiçbir haber alamaz, hala bir yerlerde sağ mı yoksa ölü mü onu bile öğrenemez.
Geçen bir yıllık sürede Grady bu kederle mücadele ederken temsilcisi tarafından uyarılır çünkü hayatını devam ettirebilmesi için yazmaya devam etmek zorundadır.
Böylece ona çok az nüfuslu, sessiz ve dolayısıyla yazmasına olanak sağlayacak İskoçya’daki Amberly Adasına gitmesini önerir.
Buna ihtiyacı olduğunu düşünen Grady yola koyulur, her şeyin yoluna gireceğine düşünmeye başladığı sırada feribotta tıpkı eşine benzeyen bir kadına rastlar.
Adaya vardığında ise tek garipliğin bu olmadığını, Amberly’nin pek çok sır ve tuhaf olay barındırdığını gün geçtikçe fark eder.
Kısacası; oldukça sürükleyici, merak duygusunu sürekli diri tutan ve finaliyle şaşırtmayı başaran bir kitaptı. Son zamanlardaki okuma durgunluğuma da ilaç gibi geldi. Gizem ve psikolojik gerilim sevenlere gönül rahatlığıyla öneririm.
“Kimse bunun kolay olduğunu söyleyemez ama aşk daima uğruna savaşmaya değer, değil mi? Bence uğruna savaşmaya değer tek şey bu."
Mektuplarla muhabbet
Muhabbet Sybil Van Antwerp in ailesi, arkadaşları hatta sevdiği yazarlara kadar yazdığı mektuplardan oluşan harika bir kitap. Mektup okumanın sıkıcı olacağını bu kadar ödülü neden aldığını düşünürken çok güzel bir ters köşe yaşadım. Kitap inanılmaz akıcı mektuplar sayesinde karakterin farklı rollerini farklı hilayeler okur gibi okuyoruz. Anne olmanın,çalışan kadın olmanın, eş olmanın arkadaş olmanın, kardeş olmanın ve daha nice rolümüzün aynı kişi üzerinden ama sanki kitap içinde kitap okurcasına hayat bulduğu bir kurgu Muhabbet. İşin özü bu kadar ödül boşuna almamış mutlaka okuyun