Sümeyye Albayrak
@_albay
İnsan kendi dünyasında hem kalabalıktır hem de yalnız.
İstanbul
116 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Oysa kendi kendime söz vermiştim; bu sefer başka olacak demiştim. Ne talimler yapmıştım: Kendini unutma, kendini unutma, düşün, karşındakine kapılma, önce duymamış gibi yap, acelesi yok, bazı şeyler de bırak kaçsın, yeni bir ülkedesin fırsatı kaçırma. Hayat, talimlere benzemiyor albayım. Gerçek mermiler, insanı yaralıyor.
Reklam
“ Sahiden, ölmek için bile çok yorgunduk; şimdi uyanığız hala ve devam ediyoruz yaşamaya-mezar odalarında! ”-
Sayfa 132
Sevmek ve yok olmak: beraberdir ezelden beri. Sevme istemi, ölüme de istekli olmak demektir bu.
Sayfa 120
İyileştik mi peki ?Alıntı
Söylenmemiş ve gerçekleşmemiş kaldı en yüce umudum! Ve Gençliğimin tüm hayalleri ve tesellileri öldü!
Nasıl katlandım buna? Nasıl iyileştim, nasıl atlattım böyle yaraları? Nasıl kalktı ruhum yeniden bu mezarlardan?
Sayfa 109
Dindirilmemiş, dindirilemez bir şey var içimde; yükseltmek istiyor sesini. Aşka duyulan bir özlem var içimde, kendisi de konuşuyor aşkın dilini.
Sayfa 102
Reklam