Bazı şeylere inanmayı bırakalı uzun zaman oldu. Mutluluk ilk sıradakiydi. Elde kalan, hedeflenen huzurlu bir yaşam... Bir gün o huzuru bulmak dilğiyle...
Böyle olması gerekiyormuş demeyi ciğerim yana yana öğrendim. Artık hiçbir şeyin yakasına tırnaklarım sökülürcesine yapışmıyorum. Bu zamana kadar olacağı varsa olurdu zaten diyip pes ediyorum. Emekse emek, zamansa zaman her şeyi gözü kapalı feda ettiğim hiçbir şey benim olmadı çünkü..