Selanik Beyaz Kule günlerinden beri sırdaşı olan arkadaşı gülü, kadehini Paşa’ya uzattı:
-Şerefine Kemal, erkek olduğunu, bir kadına ihtiyacın bulunduğunu unutma.
Kadehini ince dudaklarına götürüp dipledikten sonra Paşa, “Salih, Hazreti Salih, konuşmanı düzelt. Kadına değil sevgiye ihtiyacım var.”
Kemal Efendi oğlum, adın gibi çok olgun ve seçkin konuştun. Görüyorum ki dostum İsmail Fazıl Paşa seni takdir etmekte yanılmamış. Şimdi ben de onunla aynı fikirdeyim. Sen bizler gibi yalnız kurmay subay olarak normal bir hayata atılmayacaksın, keskin zekan ve yüksek yeteneğinle ülkenin geleceği üzerinde etkili olacaksın. Bu sözlerimi övgü olarak kabul etme. Sende memleketin başına geçen büyük adamların daha gençlik yıllarında gösterdikleri az bulunur yetenek ve zeka kıvılcımları görmekteyim.
Çocuklukta öğrenilenler kadar, iyi teşvik ve dilekler de insanın gönlüne ve bilincine işleniyordu…