Yatsak, uykumuzu zehredebilir dünya
Kalksak, kirletebilir günü tek bir avare düşünce
Hisset, düşün, anla, ister gül, ister ağla,
Kedere sarıl yahut kaygıyı def eyle
İster neşe ister keder farkı olmaz,
Serbestçe çekip gidebilir ikisi de.
İnsanın dünüyle yarını bir olmaz
Kalıcı şey yoktur değişkenlikten öte
Sayfa 105 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
İstanbul dedik de özendik geldik
Kaldırım taşına uzandık kaldık
Canımızı verdik harçlık kazandık
Onu da elimden aldın İstanbul
İstanbul dediğin zenginin tahtı
Hükümet halkasın boynuma taktı
Nedir bu zavallı Yaşar'ın bahtı
Beni özlemlere saldın İstanbul
Bizden çılgını var mı kendini beğenmede?
Benzerlerimizi vaşak gözüyle sezer,
Kendimize kirpi gözüyle bakarız.
Kendimizde her kusuru bağışlar,
Başkasında pireyi deve yaparız.
Hepimizin omuzuna, doğuştan,
Çift gözlü bir heybe aşmış sanki Yaradan.
İnsanın oldum olası taşıdığı bu heybenin
Arka gözü kendi kusurlarımız içindir,
Ön gözüyse başkalarının kusurları için.