O zamanlar ona inanmıştım. Çok fazla çalışırsan üstün olursun diyen, bağnaz ahlaktan oluşan büyük Amerikan efsanesine kapılmıştım. Yine o zamanlar oyun alanında şartların eşit olduğunu düşünüyordum, öyle olmadığını daha sonra öğrendim:aslında ayrıcalıklı doğmayan çoğu kişi için oyun alanının dik bir eğimi olduğunu ve ayak bileklerinize bağlı kayalarla dibinde durduğunuzu öğrendim.
Kendimi az çok bildim bileli pek dengem yoktu ama genelde aşırılık vardı. Ve bu ne olursa olsun. (: Üzülmek, sevinmek, umut, karamsarlık vs. hep en uçlarındaydım. Bir sınırdan sonrasında ise yine az