Geh nedîm-i nedem etdin beni geh mûnis-i gam
Nedir ey çarh-ı sitem-cû bana kasdın bilmem
Gâh dûçâr-ı anâ gâh giriftâr-ı mihen
Gâh pâ-bend-i belâ gâh esîr-i mâtem
Nişledim neyledim ey Zâl-i kühen-sâl sana
Yohsa Sührâb mı sandın beni yâhud Rüstem
Sunmadıñ bir dolu meclisde baña kim âhir
Katre katre kan olup dökmedi anı dîdem
Budur ey çarh-ı sitem-cû bilirim âyînin
Koma sen ehl-i dili kim kıla râhat bir dem
Sen Süleymân’a vefâ etmediñ ey kîne-sigâl
Kim ana râm idi dâd ü ded ü dîv ü âdem
Dil-i erbâb-ı sühan kandır eliñden dâ’im
Çeşm-i ashâb-ı hüner cûy-ı belâdır her dem
Hâtırım nergis-i dilber gibi hem-vâre sakîm
Meşrebim turre-i cânân gibi dâ’im derhem
Ciğerim lâle gibi âteş-i gamdan pür-dâğ
Gözlerim ebr gibi eşk-i belâdan dolu nem
Hâsılı cânıma kâr etdi cefâ vü cevrin
Kalmadı bende daha tâb-ı elem tâkat-i gam
Osman Nevres
Osman Nevres
Bir hurûşiyle eder bin hâne-i ikbâli pest
Ehl-i derdin seyl-i eşk-i inkisârın görmüşüz
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir hurûşiyle eder bin hâne-i ikbâli pest
Ehl-i derdin seyl-i eşk-i inkisârın görmüşüz
"Dem be dem eşk-i nedâmet saçılır didemden
Can-ı dilden çekerim vakt-i seherde sâd ah"
Hây u hûy ile ider 'ömrü güzer
Hâsılı eşk-i ter ü hûn-ı ciger
Hayatları hay huy ile geçer.
Ellerine geçen taze göz yaşları ve ciğer kanıdır.
Hayriyye-i Nabi
Hayriyye-i NabiHANDE
Sırıl sıklam olmuş, ıslanmış duygularım,,
Kurumaya yüz tutmuş bir vedanın eşiğinde,,
Düşerken kirpiklerden usulca damlalarım,,
Divanı “””
Sırr ı esk i dideden dil oldu gark ı bi karar,,
Halet i hicran ile söz i veda içer nizar,,
Çeşm i giryandan dökülür katreler
Ruz i şimar,,,
Cml Çnr