Hatıralar onları hatırlayanlardan kurtulur, yıldızların içinde kıpraştığı o çividi derinliğin dibinde saklanırlar. Orada seni umarlar, beklerler. Bir gün uykuya dalmak üzereyken onları davet etmeni arzularlar. Hasretle yanan bir âşığın dudakları gibi seni sayıklarlar. Yeniden can bulabilmek için… Hatıralar bizim metruk menzilimizdir. Hepimiz nihayetinde bir hatıradan ibaretiz. Geri kalan her şey toprak ile sema arasında kayıp.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ömrümüzün bir türlü dinmeyen pişmanlıkları yüzünden, gözpınarlarımızdan takatsizce süzülen o sıvıdan daha keskin zehir var mı ki? Panzehiri olmayan tek zehirdir gözyaşı. Çünkü o içimizden gelir.
Kimi yerde, kendi sesini bile yadsıması gerekebilir insanın. Dayanası kalmadığı kendi sesini.
Biliyordum ki, toprak katı ve tabiat zalimdir ve insan cinsi bozuk bir hayvandan başka bir şey değildir; biliyordum ki, insan hayvanların en kötüsü, en bayağısı ve en sevimli olanıdır. Evet, bilhassa en sevimli olanıdır.
Hâb-ı gafletde gönül vasldan oldun mahrûm
Fâze men nâle ile'l-vasli ve mâ hâbe sivâk
(Ey gönül, gaflet uykusuna dalıp visâlden mahrum oldun, visâle na'il olan kurtuldu, senden başkası hüsrâna düşmedi.)
Sayfa 356 - Akçağ Yayınları
