bipsikolojik
@esmacay
Hiçbir Şey YapmamakHayat
Bazen hiçbir şey yapmamak ya da çok az iş yapmak, uzun vadede daha çok işi daha efektif şekilde yapabilmek için ihtiyacımız olan bir şey. İyi çalışmak için, bazen çalışmamak gerekiyor. Ya da: Çalışmamak/hiçbir şey yapmamak da çalışmaya, iş yapmaya dair.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Yapmalıyım"lı Cümleler ve UykuHayat
Çocuğu/iç çocuğu eğitmemiz gerektiğini zannederken ne zaman ne kadar uyuyup ne zaman kalkacağını zaten bilen çocuğun doğal dengesini bozmuş oluyoruz. Uyku eğitimlerinin neden ve nasıl zararlı olduğunu anlatan Oya Çanak, YouTube daki Çocuk ve uyku videomuzda çok güzel bir cümle söylemişti: "Nihan'ın gece sekiz saat uyuması gerek dersem, Nihan'ın bir uyku sorunu olmuş olur”. Mesele bu kadar basit aslında. Sadece uyku değil, her konuda. "Gece şu kadar saat uyumalıyım.” diye düşünürsem —ki yıllarca düşündüm- o saatten az ya da çok uyumuş bulacağım kendimi. Daha da önemlisi, uyandığımda dinlenmiş olup olmadığım hissine, yani içime endime bakmak yerine dışa, suni bir kurala bakıp kaç saat kaç dakika uyumuş olduğumu yargılayacapım. Bu da kendimi duymamı, dinlememi, anlamamı sağlayan sezgilerimi bastırmama neden olacak.
İlk bölümde anlattığım psikiyatrist bana "Sekiz saatten fazla yatakta durmamalısın. Sekiz saatten fazla yatmak kendini daha da kötü hissetmene neden olur." demişti. Ne var ki bu, kişiye ve duruma göre değişen bir şey. Bazen ihtiyacımız olan şey, uzun uyumak ya da yatakta daha çok vakit geçirmek. Kendimi dinleyerek bulabilirim benim için iyi olanı sadece.
Sayfa 110
Disiplinli Olmak & Prensipli OlmakAlıntı
Disiplin" sözcüğü İngilizcede "disciple” (mürit) kökünden geliyor. Disiplin, iç çocuğun iç anne—babaya itaat etmesi demek.
"İtaat etmek çocuğa hemen ödül getirir,” der Winnicott; "Yetişkinler de itaati büyümekle karıştırırlar kolaylıkla. Halbuki itaat çocuğun en büyük ahlaksızlığıdır.” Ahlakımız, kendimize sadık olmaktan geçer çünkü. İtaatte kendimize ihanet ederek, yani kendimize rağmen anne—babaya ya da iç anne—babaya, dıştaki bir otorite figürüne uyarız.
Disiplinli olmak yerine prensipli olmayı öneriyorum ve prensipli olmayı kişinin kendi içinde doğru olduğuna inandığı şeye uygun şekilde davranışını düzenleyebilme kapasitesi olarak tanımlıyorum.
Disiplinde amaç kendimiz dışındaki birini ya da birilerini otorite konumuna oturtup onun doğrularına uymaya çalışmakken prensipe kendi doğrularımıza göre hareket ediyoruz. Kendimize karşı disiplinli olmak, içimizdeki çocuğu ezmemize ve bu nedenle atalete, harekete geçme güçlüğüne neden olabiliyor. Disiplin, tüm-güçlülük hissimizi ve irademizi bizden çalan bir şey çünkü. Tüm—güçlülük, disiplinli değil prensipli olmakla ilişkili.