"Bazen gidecek hiçbir yerim olmuyor benim, dikilip duruyorum insanların ortasında... Öylesine suya konulmuş ve konulduğu kabın içinde unutulmuş bir gül gibi saatlerdir pencereden dışarıyı seyrediyorum"
İstanbul bir Babil’dir, bir dünyadır, (bir kaostur). Güzel midir? Hârikulâdedir! Çirkin midir? Korkunçtur! Hoşa gider mi? Sarhoş eder! Orada kalır mısınız? Kim bilir!
Uykuya dalarken, uykuda ölen insanları hiç düşünmedin mi? Dişlerini fırçalarken, işte tamam, bu son günüm demedin mi hiç? Çok süratle, hemde çok süratle hareket etmek gerektiğini, çünkü zaman kalmadığını hiç hissetmedin mi? Ölümsüz mü sanıyorsun kendini!