persophenee

Çünkü insan çok garip belirtiler gösteriyordu. Sevgi sandığınız duygu korku , kolaycılık , öfke ya da tutuculuk olabiliyordu örneğin . Nefret , içinde yoğun bir erotizm, yok edici bir tutku saklayabiliyordu kimi durumlarda.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Doğru, hep başkayız. Ayak bastığımız her yer dünyanın merkezi oluyor. Her şey bizim çevremizde dönüyor sanıyoruz .
Yoksa her şey ben olmadığım zaman, benim olmadığım yerlerde mi oluyordu?
Ya gerçekten de yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa?
Ben yanmasam sen yanmasan biz yanmasak, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?