Esma Turkoğlu
@esmaturkoglu
2 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
İlk 50 sayfasını okusanız bile yeter.İnceleme
Sıradan bir kişisel gelişim kitabından daha farklı bir şey söylemiyor. 276 sayfa boyunca sadece şunları görüyorsunuz “affedin, olumlama yapın, bilinçaltınızı eğitin, başkasını algılama biçiminiz aslında kendinizi algılama biçiminizdir, iyi kötü yoktur bu da sizin algılama biçiminizdir, meditasyon yapın, iyiyi seçin, huzuru seçin”…. ittire ittire okudum ama son 30 sayfa kala bıraktım artık cidden farklı bir şey okumadığınızı anlıyorsunuz. ilk 50 sayfada ne deniyorsa kalan 226 sayfada da aynı şeyler güya farklı örneklerle söylenmeye devam ediyor. bu arada sürekli “şu kişi şunu yaşıyordu; sonra ben ona bunun bilinçaltının bi oyunu olduğunu söyledim, meditasyon yapmasını söyledim sonra o yaptı ve her şey değişti” gibi örnekler bir süre sonra bayıyor ve gerçekçi gelmiyor. yok aldatan adam fark etti, yok birini öldüren adam kendini affeti, yok patronuna sinirlenen çalışan aslında patronda kendini gördüğünü anladı vs. 226 sayfa boyunca aynı şeyleri söylemek yerine bu verdiği örnekleri biraz daha açsaydı yazar keşke de biz de bu affetme süreçlerinin nasıl olduğunu anlayabilseydik.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Spoiler içerir1000Kitap
6/10 değerinde bir kitap. Öncelikle kitabı bir influencerın yazması sebebiyle önyargılıydım. Fakat beklentimi karşılayan bir kitap oldu. Beklentimse güzel ve akıcı bir kurgu içinde biraz kafamı dağıtan bir şeyler okumaktı. Kitap bu yönde iyi, ama şunu söyleyeyim çerezlik bir kitap. Yani yüksek beklentilerle okumayın derim.
Bence asıl olaylar Atlas ile başlıyor, o zamana kadar kitabın akıcı bir şekilde ilerlediğini söyleyemeyeceğim. Atlas karakteri ile ise kitap tam olarak akıyor.
SPOILER
kitabın sonuna gelecek olursak; evet şaşırtmalı bir sondu ama sanki yazar tüm kitap boyunca savunduğu şeylerin dışına çıkmış gibi oldu. Müphem’in kitap boyu cok iyi bir yer gibi ütopik bir şekilde anlatılması ama sonunda sanki insanlara umut tacir eden bir yermiş gibi bahsedilmesi saçma olmuş. Sanki böyle şeylere inanmayın kaderinizde ne varsa yaşayın boşa para vermeyin fikri vardı daha çok. Sanki yazar başka bir şeyler düşünmüş ama son anda fikir değiştirmiş gibi olmuş. Atlas neden ve ne şekilde olaya dahil edildi, biraz daha açılmalıydı. Ayrıca Leyla polise gitmeyi her istediğinde Barlas Müphem’in de sorguya alındığını ama bir şey kanıtlayamadıkları için bie şey olmadığını söylemişti. Atlas da Müphem ile ilgili şikayette bulunsa bir şey kanıtlayamazdı, bu sebeple Atlas’ın yaptığı şeyin sonunda hak ettiği yere gönderilmesi gerekirdi. Bence yazar bu kısımları iyi bağlayamamış. Ayrıca bir noktada kitaptan çok uzaklaştım Leyla’nın sürekli geçmişe geleceğe gitmesi. Ayrıca o toplu eğlence ortamında oynanan oyun çok zorlama geldi, doğruluk cesaretlik tarzı bir şey yapmak istemiş sanki yazar ama klişe olmasın farklı bir şey bulayım diye de çok zorlama bir şey çıkarmış. genel olarak memnun etse de sonunda “mindfuck” etkisi yerine bence çelişki bırakmış. Yine de okunulabilir bir kitap ama
