Ey bir eşi bulunmaz fedâkar, mert arkadaş!
Kıskandırdın bizi sen, bak ölümün ne şanlı!
Şanlı ölüm anılınca Pusat heyecanlandı ve bunun ne zaman, kimin için yazdığını düşünmeye koyuldu. Aklına iki mısra daha geliyordu:
Arkadaşımızın mert ve şan dolu göğsünde
Şehitliğin nişanı bir kızıl gül açıldı...