esma
@esmmm___
Her şeyin azı, huzurun çoğu..
Bilecik
1995
195 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı çiftler sonsuza dek mutlu yaşamaz.
Kitap harikaydı. İlk korku-gerilim kitabım. Bir incelemeyi hakediyor ama spoiler vermemek adına uzunca yazmayacağım. Alıntılarım da bile kaç kez bunu yazmiim olmaz anlaşılır vs deyip sildiğim çok oldu :))
Spoiler vermeden anlatamazsaM diye düşündüğümden, yoksa dediğim gibi inceleme hakeden bir kitap.
__Gerilim, merak ve heyecanı okurken yaşamayı seven okurların kaçırmaması lazım.
“” 
Alice Feeney ‘Ters Köşelerin Kraliçesi’ olmanın hakkını veriyor. Kitabı okurken sürekli tahminlerde bulunup duracaksınız.” __Real Simple
Okunmalı!!!
neden öbür çocukları sevdiğin gibi beni de sevmiyorsun?
Burada paylaşılan alıntılardan anladığım kadarıyla duygusal bir kitaptı. İyi ki Zeze ve Portuga karakterlerini aklıma kazıyıp kitabı almışım.
Zeze beş yaşında çok zeki ve hayalperest bir çocuk. Yoksul bir ailede büyüyor ve haddi hesabı olmayan yaramazlıkları yüzünden sürekli dayak yiyordu. Çok üzüldüm bu kısımlara.
Neyse Zeze’nin iç dünyasında en yakın dostu, konuştuğunu hayal ettiği küçük bir şeker portakalı ağacı var. Ve dış dünyasında ise çok yanlış tanıdıgı bir adam ile kendisine gösterdiği ilgi sevgi ve şefkat sayesinde aralarında büyük bir dostluk kurduğu biri var. Bu sayede kendine çekidüzen verir ve ismine Portuga der. Bu sayede Zeze sevilmenin ve anlaşılmanın ne demek olduğunu da Öğrenir. Ve bir gün Portuga ölür ve Zeze çok yalnız kalır.
Kısaca kitap Zeze’nin yaşantısını çok duygusal bir şekilde anlatıyor…
Bence tavsiye bir kitap :)
Seni en çok mutlu edecek şey neyse onu yap
Önce biraz kendimden alıntı :) sevdiğim bir arkadaşımdan görerek alıntılarını beğenerek ilgimi çekti ve başlamak istedim. Kitaba başlamadan önce arkadaşım hayatımdan gitti. Hatırası olarak kitap kaldı. İyi ki kitabı hatıra olarak kaldı diyorum. ( burada da anısı olsun istedim.) O gidebilir Martin Eden yeter bana :))
Kitaba gelecek olursam
Canım Martin ve Ruth’un aşkının devamını bekliyordum. Her şeye rağmen Ruthun ailesini arkasına almasını ve Martin’i her anlamda Desteklemesini istiyordum. Çünkü Martin, Ruth ve ailesi için aslında en çok da kendisi için çok fedakarlıkta bulundu. Tek istediği Ruth’un onu sevmesi ve aşkına inanmasıydı.
Martin adına sevindiğim yerler de oldu elbette mesela kendini geliştirmesi, sürekli kitaplar okuyup, şiir yazması uzuuuuun bir süre sonra bu uğraşının meyve vermesi beni mutlu etti. Zorlu bir süreçti Martin’le birlikte ben de zorlandığımı hissettim. Şiirleri kabul görmeye başladığında ise Martin hayatı sorgulamaya başladı. Ve ben yine zorlandım. haklıydı da. Çünkü ünlü olmadan önce yüzüne bakmayan, evine almayan, sohbet etmek istemeyen ve hatta kızına uygun görmeyen herkes Martin’in etrafında pervane olmaya başlamıştı. Bu durum Martin‘e insanların samimiyetsiz olduğunu düşündürdü.
Kısacası Martin, “bu kadar çabaladım ama neden mutlu değilim?” içindeki bu boşluk dolmuyordu ve onu daha karamsar bir düşünceye sürüklüyordu. Aslında sürüklenen sadece düşünceleri değildi :((
kitapta ağladığım son satırlar.. sürüklenen beden…
“Ne kaybettiniz bugün?”
İki insanın birbirine ayna olduğu ve kimin kimi iyileştirdiğini okurken karıştırdığım bi kitap. Kitabın adına bakınca okurken sık sık ‘ Nietzsche değil de Breuer ağladığında ’ olmalıydı diye düşündüm. Ama mesele elbette bu kadar basit değil :)
Konuşmalar ilerledikçe ikisinin de benzer iç sıkıntıları ve korkuları ortaya çıkıyor. Biri diğerini çözmeye çalışırken aslında farkında olmadan kendi içini görüp iyileştirmeye başlıyor.
Breuer’e, kendisine çekici gelen bir kadından Nietzsche için bir teklif gelmese ve o da bunu kabul etmese, belki de insanın kendiyle yüzleşmesinin ne kadar zor ama gerekli olduğunu hissettiren bir hikaye ortaya çıkmazdı.
‘Her insan, hakikatin ne kadarına dayanabileceğini seçmeli’ diyor kitapta. Bence bu Kitabı okumayı tercih etmekle seçtiğimi düşünüyorum :)
Sevgilerle …
Sorun sevginizde değil, sevgi dilinizde!
— Eşinizin baskın sevgi dilini keşfedip, o dili konuşmaya devam ederseniz ne olur? Kitap bu sorunun cevabını çok güzel veriyor. Eğer aksi olursa ne olacağını da okurken anlıyorsunuz. 
Gary Chapman farklı insanların sevgi dillerini nasıl farklı şekillerde ifade ettiklerini ortaya koyduğunu söylüyor . Ülkemizde boşanma oranlarının yükselmesi, binlerce çiftin sevgi depolarının boş kaldığını açıkça gösteriyor.
— Bu kitabı evliliği inceleyenlere değil, evli olanlara, aşık olanlara, birbirlerini mutlu etme hayaliyle evliliğe başladıktan sonra gerçek hayatın akışında bu hayali tamamen kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya gelenlere hitaben yazdığını söylüyor Gary Chapman
— Ve ekliyor; Eğer elimden gelseydi, bu kitabı ülkemizdeki tüm evli çiftlere kendim verir ve şöyle derdim: “bunu sizin için yazdım! Umarım yaşamınızı değiştirir. Bu mümkün olursa, kitabı başka birine verin.”
Bende hemen hemen aynı şeyleri hissettim ve yazacaktım. Direkt birinci ağızdan iletmek istedim.
Okunması siddetle tavsiye olan ve hatta bir kere okuma ile yetinilmemesi gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum :)