Esra
@esnus
43 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Gülümsüyordu bana, bense düşünüyordum: “Belki de insanları en çok bölen şey, kimilerinin her şeyden önce geçmişte, kimilerinin de yalnız içinde bulundukları dakikada yaşamalarıdır.”
915.jpg){kind=small}
Reklam
Kendi hayat hikayemizi ne kadar sık anlatırız? Ne kadar sık düzenlemeler yaparız, güzelleştiririz, kurnazca kesintilere gideriz? Hayat uzadıkça, çevremizde hikayemize meydan okuyacak, bize hayatın bizim hayatımız olmadığını, sadece hayatımız hakkında anlattığımız hikaye olduğunu anımsatacak kişiler de azalıyor. Başkalarına ama -esas olarak- kendimize anlatılan bir hikaye.
Şu çarpıcı nokta bana gençlikle yaşlılık arasındaki farklılıklardan biri olabilirmiş gibi geliyor: gençken, kendimiz için farklı gelecekler yaratırız; yaşlandığımızdaysa, başkaları için farklı geçmişler uydururuz.
Avukat gibi birisiyle konuştuğunuzda, bir süre sonra kendiniz gibi görünmekten çıkıp sonunda onun gibi göründüğünüz hiç dikkatinizi çekti mi?
Reklam