Artık ne mutlu ne de mutsuzdum.
Her şey geçip gidiyor.
Bu zamana kadar yaşadığım, soğuk bir cehennemi andıran sözde "insan" dünyasında tek gerçek bu.
Her şey geçip gidiyor.
Bu yıl yirmi yedi yaşına gireceğim. Saçlarım beyazladı diye insanlar genelde kırkımı geçtiğimi sanıyor.
...evet, anlamadığı bir dilden konuşuyorduk ama o hiçbir şeyi görmüyor, yanı başında olanları, bir kor parçası olan kocasının neler hissetmekte olduğunu fark bile etmiyordu. O zaman insanı semiz yapan yağdan yağa fark olduğunu anladım; insanı ısıtan yağ vardı, insanı donduran yağ. Her yerde kutsal da olan vardı, çamur, çirkef olan da.
Şu başlayan günde ne evde, ne dışarıda sevecek hiçbir şeyimiz yok. Bununla birlikte ölmek istemiyoruz ve kimle, nefretle de yaşayamayız. Bir şeyleri sevmemiz gerek, hatta bu bir yıldız bile olsa! Zira neyi sevdiğiniz değil, sevmektir önemli olan.