Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epiyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.
Reklam
Anlatması zor. Birini çok sevmişsem, adını asla başkalarına söylemem. Onlara ait bir parçayı başkalarına teslim ediyormuşum gibi gelir bana. 
…Çünkü sevilenin yokluğu her şeyi kaplar ve her yere dolar. Sevilen birinin yokluğu öyle zordur ki onun sesi, kokusu, siması kitap sayfalarına, bir vaktin serinliğine, bir kelimenin çağrıştırdıklarına, reçel kavanozuna, ağaçlı bir yola, onu andıran ve hatırlatan her şeye siner.
İnsan bir şeyi, iyi olduğuna kani olduğu için sevmez ve yüceltmez. Sevdiği şeyin, iyi ve yüceltilmeye lâyık olduğunu düşündüğü için sever.
Reklam