Esra
@esraa_aa
Ben elimle saçımı okşuyorum. Kimse beni sevmeyince kendi kendimi evlat edindim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·128 syf.·
4 günde okudu
·2025 20. kitabı
Kumru ile Kumru tam anlamıyla içimi burkan bir kitap oldu. Kumru, köyden kente göç eden, okumak isteyen ama sürekli bir engelle karşılaşan bir genç kız. O da bir yandan hayallerine tutunmaya çalışıyor, bir yandan da hayatın acı gerçekleriyle yüzleşiyor.
Kitap boyunca Kumru’nun değişimini izlerken, bir yandan ona destek olmak istedim, bir yandan da çaresizliğine üzüldüm. Zaman zaman “Keşke şöyle yapsaydı” dediğim anlar oldu ama sonra fark ettim ki, o şartlarda Kumru’dan daha fazlasını beklemek haksızlık olurdu. Çünkü onun yaşadığı şeyler hala pek çok kadının gerçeği.
Tahsin Yücel’in dili sade ama öyle derin ki, her satırda hissettiriyor o çaresizliği.
Kısacası, hüzünlü ama çok etkileyici bir kitap. Bitirdiğinde insanın aklında tek bir soru kalıyor: Kumru’nun kaderi farklı olabilir miydi?
“Babasının kekliklerine benzetiyordu kendini, özgür yaşamak için yaratılmışken insan eline düşüp kafese kapatılmış gibi bir duygu vardı içinde.”
