Gösterişe, abartıya, başka birilerinin etkisiyle sarsılabilen, temeli olmayan insan ilişkilerine değil; inceden yapılan güzelliklere, nazik duruşa, ağır başlılığa ve çıkarsız sevgiye inanıyorum. Kendi halindeliğe, omurgalı duruşa ve arkası dolu cümlelere inanıyorum...
"Başkaları tarafından sevilmek zorunda değilsin. Kimse için kendinden, karakterinden ödün verme. Sana en çok sen lazımsın. Isteyen yanında yürür, istemeyen karşı kaldırımdan."
Başkaları bizi sevsin diye karakterimizden sürekli ödün verirsek kendimize yabancılaşırız, benliğimizi unuturuz. Hayatın ilerleyen safhalarında büyük pişmanlıklar yaşatır bu durum. Kendimiz olduğumuz zaman ise hayatımıza hak eden insanlar girecektir