Gece Yolcusu
@esrasadece
7 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
İncinme değil bu
Öfke değil
Ah! değil.
Ötesi... Çok ötesi.
Tam bir yürek çöküntüsü
Ruhun taşa dönmesi
Aklın büyük yalnızlığı.
İnsana olan inancını yitirme!
Mesela ben çok gülerdim, çok konuşur, saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. Ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç fark ettim işte, bazı konuları aşamadım, bazı şarkıları susturamadım, bazı cümleleri unutamadım ve kalbimi yaşanmışlıklardan arındıramadım. Birileri uzun uzun bir şeyler anlatıp durdu ama cevap veremedim hiçbirine. Çok sevdim herkesi ama kimsenin sevdiği olamadım. Çok şey sayıkladım, kimse anlamaya çalışmadı. Sonra sustum, hep öyle olur ya zaten.
Kimse kimsenin içinde kopan fırtınayı, Neyle sınandığını, hangi köşeyi döndüğünü bilemez.
En yapmaz dediklerin en şaşırtandır, en gitmez sandıkların en önce giden...
Zaman gösterir kimin gerçek, kimin sahte olduğunu.
Güven bazen ince bir cam, bazen dipsiz bir uçurumdur.
Kalbini açtığın herkes anlamaz seni
Kimi dost olur, kimi yara...
Ve insan en çok, hiç beklemediğinden sınanır.
En sağlam sandığı dal, bazen en önce kırılır.
Ama yine de yürürsün, düşe kalka
Çünkü hayat, vazgeçenleri değil, direnenleri seçer...
Bir şeyleri yaşamışsan, gerçekten yaşamışsan, onları yitiremezsin artık istesen bile, istemesen bile; yaşar artık onlar...
