Rümeysa
@esrelleysa
Şu anda okuduğu kitap
Laboratuvarında aradığın, incelediğin, oyduğun, dibine indiğin, sırrını deştiğin her șey arasında yalnız ruhun yok. Onu beyin hücrelerinin bir üfürüğü sanmakla başlayan müthiș gafletin, otuz yıl içinde gördüğün iki muazzam dünya harbinin kan ve gözyaşı çağlayanlarında en büyük dersi arayan gözlerine bir körlük perdesi indirdi. Bırak şu maddeyi, boğ şu ölçü dehanı, doy şu fizik ve matematik tecessüsüne, kov şu kemiyet fikrini, dal kendi içine, koş kendi kendinin peşinden, bul onu, bul kendini, bul ruhunu, bul, sev, bil, ân, gör, kendi içinde gör Allah'ını. Kendine dön, kendine bak, kendine gel. Aptalca bir konfor aşkından doğduğu halde her biri daha korkunç bir dünya harbi hazırlayan teknik mucizelerinin yanında, senin için zıtlıklarını elemeye yarayacak ve seni kendi kendinle boğuşmaktan kurtaracak ruh mucizelerini ara. İnan manevilere ve mukaddeslere, inan!
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Winterborne lafa devam etmedi. Eskiden Grace'in zihnini uyaran bilgiler, ilgi duyduğu şeyler şimdi sönmüş gibi geldi ona. Acaba kendi eski görüntüsü ve onu başkalarından ayırt eden bazı özellikleri de başka şeylerle birlikte kafasından uçup gitmiş midir, diye düşündü.
Büyük bir iptila ile sevdiği insandan şüphe edenlerin kalplerine gelen nefretin aşkla mücadelesi, katlanılamaz acılardan biridir. İnsan iğrenç bir mahluk sevmekle kendi kendini itham eder; fakat sevdiğinin ihanetini iyice bilmediği için teselli bulmaya da çalışır, burada şüphe nefrete kuvvet verdiği gibi, ümit de aşkı canlandırır.
