Eylem Selver Tuğçe Bayazit
@estb
TDE Lisans
Türk Halk Bilimi Yüksek Lisans
2022den itibaren okuduklarım.
Yüksek Lisans
Kayseri
46 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şimdiki her şeyimiz çocukluğumuz. Kitabın özeti bu cümle olabilir. İnsan farkında olmadan yanında ne çok şey getiriyor çocukluğundan. Hepsi de zamanla açığa çıkıyor. Bir çocuğun hayatına giren bütün insanlar onda izler bırakıyor. Başta anne ve babası. Yalçın Tosun kitap adıyla bunları özetlemek istemiş. İnsanı en çok üzen çocukluğundaki yüreğinde taşıdıkları. En kötüsü de insanlar bunu çoğu zaman fark etmiyor. Kısa kısa hikayelerden oluşan bu kitapta kimi zaman karakterlerin cinsiyetlerini anlamakta zorlandım. Bunu kişilerin yönelimlerinden ziyada bazı karakterlere hiç isim kullanmadan anlatmasına bağlıyorum. Üzerine düşünülecek bir öykü kitabı. 
Yalçın Tosun
Belki de okuyabileceğiniz en akıcı kitap diyebilirim. Dili oldukça sade anlaşılır ve açık. Çocuk kitabı olarak ifade edilse de arkasında büyüklerin okuması gerektiği yazıyor. Yahudi soykırımını anlatan bu kitapta bir çocuğun gözünden anlatıldığı için ağır bir tarih kitabı havası kesinlikle yok. Hatta bence keşke biraz olsaydı dedim. Çünkü Almanların Yahudilere karşı duruşu bir çocuğun gözünden anlatılırken biraz daha bilgi içermesini tercih ederdim. Kitabı okuduktan sonra soykırım üzerine belgesel izleyip başka okumalar yaparsanız konu hakkında bilgileriniz ancak pekişir diye düşünüyorum. Sonu gerçekten hüzünlü bir şekilde biten bu kitabı her yaştan insan okumalı. Yapılan insanlık dışı olayların bir çocuğun gözünden ne kadar anlamsız olduğunu görmek için şans verin. Yaklaşık 200 sayfalık kitap bir günde bitecektir. (Tez döneminde olduğum için farklı okumalar yapmak elimde uzatmama sebep oldu benim.) Kitabın filmi olduğunu duydum fakat henüz izlemedim. Daha önce piyanist ve hayat güzeldir filmlerini izlemiştim bu konu ile ilgili onlara da göz atabilirsiniz. Soykırım denildiğinde insanlar biraz uzak durabilir ben sıkıcı bir tarih kitabı şeklinde düşünürken tamamen yanıldığımı fark ettim. Ben geç kalmış bir okur olarak yeni okudum merak eden herkesin ve bazı şeyleri minik Brono’nun gözünden görmek isteyenlere kesinlikle tavsiye ediyorum.
Yaşamak kitabını ocak ayı gibi okudum. O kadar beğendim ki benden sonra okuması için babama verdim. İncelemesini şimdi yazma fırsatı buldum. Bir insanın yalnız kalışının hikayesi desek yeridir. Bana göre iyi kitap okura üzüntü, nefret, mutluluk, neşe gibi duyguları yaşatabilendir ve Yaşamak kitabını fazlasıyla hissederek okuyor insan. Dili sade, dokunaklı bir aile hikayesi oldukça akıcı kesinlikle okunduğu zaman derin duygular uyandıracağını düşünüyorum. Hatta kişiler hassas bir süreçteyse göz yaşlarını tutamayabilir. Kitapta beğenmediğim kısım Jiazhen’in (anne) kendisini yok sayan ve aşağılayan eşine her halükarda bağlı olması kimi durumlarda okurken rahatsız ediyor insanı. Öz saygısı olmayan kadınların ne yazıkki çaresizlikten katlandıkları durumlar yansıtılmış. Minik Youqing’in kuzularına olan sevgisi ise öyle dokunaklı anlatılmıştı ki onun yerine geçip onun adına hem seviniyor hem de kimi zaman üzülüyor insan.
Kant ve kırmızı elbise konusu itibariyle küçük yaşlarda özellikle kadınların okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Dili çok sade ve bir kaç günde bitebilecek şekilde akıcı. Bir kadının hissettikleri ile vitrinde bir elbise görerek hayata bakışını ve kabuğunu kırışını ele alan bu kitap ataerkil toplumlarda yaşayan sindirilmeye çalışılan pek çok kadının hikayesi aslında. “Eşinin doğruları” ile var olmuş bu kadın kendini keşfediyor. Güçlü bir kadın güçlü çocuklar yetiştirir. Fakat sindirilmiş kadınlar kendi mutsuzlukları içinde yok olup giderken yanlarında oğullarını ve kızlarını da götürürler. Konusu etkileyici. Edebi yönü zayıf, betimlemeler yok denilecek kadar az. Ama konusu bunların önüne geçiyor. Özellikle lise ve üniversitenin ilk yıllarında bütün kız çocuklarının okuması gerektiğini düşünüyorum. Ben yeni okudum elbette geç kalınmış sayılmaz.
Öykü Kitabı İncelemesiEdebiyat
Melisa Kesmez’in okuduğum ilk kitabıydı. İçinde on tane öykünün olduğu bu kitap beni farklı farklı yerlere götürdü. Her öyküde kendimden bir şeyler buldum. Çoğu kez öykü okumaya ön yargısı olan insanlar bu kitaba mutlaka şans vermeliler diye düşünüyorum. “Bizi” anlatan bir kitap. Bizim ülkemizden çıktığı o kadar belli ki. Galiba öykücülüğün güzel yanı da bu sıradan şeyleri vurucu şekilde anlatmaları. Kadın erkek ilişkileri, arkadaşlık, aile, gündelik bir olay, bir mektuplaşma bile öyle güzel konu edinilmiş ki kitaba. Beni çok etkiledi. Dili oldukça güzel anlaşılır. Mutlaka şans verin belki öykü okumaya böyle bir kitap ile başlarsınız.