eylül
@etoyoshimura
"bir insana bir yüz düşündürecek, titremiş bir fotoğrafım ben."
x.com/fremenaibesi
başka biri bizim gözümüzde bir vücuda dadanan bir ruhtur; bu vücudun bütününün görünüşünde büyük bir olanaklar kümesi varmış gibi gelir —o kişi bu olanakların orada bulunuşudur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"normal" insanın doğaya ilişkin bilgisinin orasında burasında gedikler açarlar ve şiir bu gediklerden sızar. yetişkin, normal ve uygar düşünce, çocuğun, hastalıklı ya da barbar insanın düşüncesinden daha değerlidir -yeter ki kendi geçerliliğini tanrı yasasına dayandırmasın, kendini hep insan yaşamının karanlık ve zor yanlarına göre ölçme dürüstlüğünü göstersin, insan yaşamının akılcı olmayan kökleriyle temasını koparmasın ve akıl da kendi dünyasının tamamlanmış bir dünya olmadığını kabul etsin, üstünü örtmekle kaldığı şeyi aşmış gibi yapmasın ve en yüce işlevinin aslında eleştirmek olduğu bir uygarlık ve bilgi biçimini tartışılmaz gibi görmesin.
insan bir vücut ve bir ruh değil, bir vücut ile bir ruhtur.
dışımızdaki her varlığa ancak ve ancak vücudumuz üzerinden erişebiliyoruz; dışımızdaki her varlık da böylelikle insan özelliklerine bürünüp bir ruh ve vücut karışımı haline geliyor.
