Ersim TUNCE
@etunce
7 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kiminin Ütopyası Kiminin DistopyasıEdebiyat
Distopyalar yazarları hakkında pek çok ip ucuna sahiptir. Distopyayı anlatırken, aslında yaşadıkları döneme bakış açılarını anlatırlar. Ütopya ve distopya iki karşıt noktadır ve bunun bir ortası yoktur. Kiminin ütopyası, kiminin distopyasıdır.
Huxley çok derin bir yerden vuruyor bizi bu distopyasında. Eğer yaşadığımız çevreden bir şekilde memnunsak, bakış açımızı değiştirip kendimize ve yaşadığımız çevreye dışarıdan bakmıyorsak ve bunu başka bir şeyle kıyaslayamıyorsak mutluluğu ve hazzı doruk noktalarında deneyimleyebiliriz. Fakat bu sahte mutluluk ve haz, bize hiç bir yol kat ettirmez. Huxley'nin bahsettiği somanın karşılığı bugün sosyal medya ve bir takım sığ platformlardır.
Kurgudan çok efekt içeren sinema sanatını ve sahte refah kavramını çok iyi kavramış olduğu anlaşılıyor. Liberallerin uygarlık kavramının kaynaklardan ziyade toplumu yönetmek olduğunu çok iyi biliyor. Tabi arada karşıtı olarak komünistlere de gönderme yapıyor çok hoşuma gitmese de...
Aslında kurguladığı şey bütün dünyanın fordist sistemle çalışması ve toplumsal ilişkilerin buna göre şekillenmesi. Fakat bence anlayamadığı şey sosyalizmin fordist sistemden çok farklı olduğudur. Fordist sistem Ford'un kendi buluşu değildir. Üstelik işçi sınıfının iktidara gelme olasılığından kaynaklanan korku ile uygulanmıştır. Bu Ford'un ideolojisinden kaynaklanan bir durum değil, aksine durumu kurtarmaya yarayan politik bir karardır. Sanırım bu ikisini birbirine karıştırmış. Tabi onun düşüncesidir...
Cezalandırma yöntemleri bile bugününkilere çok benziyor bu uygar toplumun. Kendisine zarar verecek herkesi sürüyor vahşi diasporalarına. Üstelik her toplum gibi insanları bir sebepten acımasızca dışlama eğilimi var bu toplumun. Fakat her şeyden bi'haber insanlar nasıl da mutlu, nasıl da
Devrimin Gölgesinde, Güneşin SofrasındaTarih
"Devrimci bir atılım için zaferin garantili olduğu bir anı beklemek, risk almamak korkaklıktır ve tarih ezilenlere hiçbir zaman böyle bir fırsat sunmayacaktır. Ancak yenilginin kaçınılmaz olduğu bir anda şansımız yürüsün diye intihar etmenin gelecek kuşaklara olumlu bir örnek sunabileceğini sanmak bönlütür." Diyor Kemal Okuyan. Bundan 100 yıl önce yaşanan sınıfsal çatışmalarda yapılan bütün acemilikleri, hataları gözler önüne sermekle kalmıyor, çözümü de söylüyor bize. Bu kitap geçmişi aydınlattığı kadar devrimciler için geleceğe de ışık tutuyor. Üstelik doğru bildiğimiz yanlışları da kanıtları ile birlikte sunarak, antikomünist propagandacıların söylediklerini de çürütüyor böylece. Bir gün Devrimin Gölgesinde, güneşin sofrasında olmak dileğiyle...
Peyami Safa
Mistik bir havası var. Biraz da büyülü gerçekçilik havası sezdim. Okuduktan sonra dedim ki 9. Hariciye Koğuşu'nu yazan adam böyle bir romanı nasıl yazdı? Sanki ikisini yazan farklı adamlarmış gibi geldi bana. Bir yazarı tek bir kitabı ile yargılamamak gerektiğini bir kez daha anladım