euphoria
@euphoria___
baby i’m nothin’er than nothin’
"Hayat, dokuma tezgâhı gibi basit bir şey değil. Dokuduğun şeyi bir çekişte sökemiyorsun."
Bazıları yaşamda sevdikleriyle el ele yürüyor, kimileri sevdiklerinin bir gün geleceğini bilmenin güvencesiyle bekliyordu. Sevmemiş olanlar, hayatları acı ve dehşetle geçmiş olanlar içinse insanın içip unutabileceği kara nehir Lethe vardı. Bir parça teselli.
Benim içinse hiçbir şey yoktu. Tanıdığım herkes parmaklarımın arasından kayıp giderken sayısız binyıldan geçecek ve benim gibi olanlarla baş başa kalacaktım.
... O zaman içimde bir şey hissettim. Büyülerimin eski, ilk günlerindeki gibi, yolların birden önümde engelsizce açıldığı günlerdeki gibiydi. Bunca senedir güreşmiş ve mücadele etmiştim, yine de bir tarafım tıpkı kız kardeşimin söylediği gibi kıpırtısız kalmıştı. Karanlık derinliklerindeki o solgun renkli yaratığı duyar gibi oldum.
Öyleyse çocuğum, başka bir dünya yap.
Hayatıma gündüzleri kumaş dokuyup geceleri sökerek ve sonuçta hiçbir şey yapmayarak devam etmeyecektim.
Boğazımda bir duygu şişiyordu. Ne olduğunu anlamam biraz vakit aldı. O kadar uzun süredir yaşlı ve müsamahasızdım ki. Pişmanlıklar ve seneler beni yekpare bir taş gibi biçimlendirmişti. Ama sadece döküldüğüm bir kalıptı bu. O biçimde kalmak zorunda değildim.
