Esra
@euterpee
9 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Kitabı okumaya başlamadan önce herhangi bir ön bilgim yoktu. Sayfalar ilerledikçe Yahuda, Romalılar, Magdalena gibi isimleri görünce komik bir aydınlanma yaşadım. Kitabın arkasını biraz inceleseydim belki daha bilinçli bir şekilde başlardım okumaya. Yeniden dirilen İsa’nın önceki hayatında yaşayamadığı arzuların peşinden gidişini anlatıyor kitap. Yazımı, dili, çevirisi çok güzeldi. Okurken çok büyük zevk aldım. Son olarak hoşuma giden iki alıntısını paylaşmak istiyorum.
“Görevimi yapmış, onun ötesine geçmiş olmam ne iyi. Şimdi yalnız kalabilir, her şeyi kendi haline bırakabilirim artık, incir ağacı isterse kısır olsun, zenginler zengin olsun. Benim yolum yalnız kendi yolumdur.”
“Bizler kısa günü daha büyük günün içine alıp küçük yaşamayı daha büyük yaşamanın döngüsü içine yerleştirmedikçe her şey, her şey bir yıkımdır.”
Reklam
Bu kitap Thoreau’nun ‘Excursions’ isimli kitabındaki deneme kesitlerinden oluşuyor. Özellikle ‘Yürümek’ ismindeki denemesi okurken bana oldukça zevk verdi ve biraz da olsa kendimi sorgulamama sebep oldu. Basit bir harekete bu kadar anlam yüklemesi ve bunu gerçekten çok iyi bir şekilde yapması bakış açımı değiştirdi diyebilirim. Kitabın içindeki kendisine ait şiirlerin yanısıra başka şiir kesitlerine de yer vermiş. Özellikle hoşuma giden bir kesit son denemesinde Anne Finch’e ait olandı.
“In such a night let me abroad remain,
Till morning breaks, and all’s confused again; “
“Bırakın böyle bir gecede kendimi dışarı atayım
Ta ki şafak sökene, her şey gene birbirine karışana değin.”
Sabahları en çirkin halim. Bacaklarım bitap, şimdiden hiçbir şey yapasım gelmiyor. Sabahlar gri. Hep aynı. Bomboş. Sabahları yataktayken hep karamsar oluyorum. Bıkıyorum. Ne kadar iğrenç pişmanlık duygusu varsa bir anda içimi dolduruyor. Kıvranıp kalıyorum. Sabahlar işkence.
Batılı erkeğin ‘oriental’ olarak adlandırdığı doğulu kadını nasıl bir etki altına almak istediğini anlatan mükemmel bir eser. Onun için kadın bir bireyden öte, bir fantezidir, hayal gücünün objesidir. David Henry Hwang’ın bu ideolojilere yönelik yaptığı yapı söküm oyunda oldukça anlaşılır bir halde. ‘The west thinks of itself as masculine- big guns, big industry, big money- so the East is feminine- week, delicate, poor... but good at art, and full of inscrutable wisdom- the feminine mystique.’ ‘ The west believes the east, deep down, wants to be dominated— because a woman can’t think for herself.’
Northanger Abbey gerçekten dönemini çok iyi yansıtan bir kitap. 18. yüzyıl sonları ve 19. yüzyıl başlangıcının karışımı halinde olan realist kitap okurken insanı biraz sıkabiliyor. Diğer okuduğum kitaplara nazaran daha uzun sürmesinin sebebi buydu sanırım. Catherine karakterinin Bath ve Northanger gezisi uzun uzun anlatılmış ancak hikayenin başından beri hem karakterin hem de okuyucunun dört gözle beklediği olay son sayfalara sıkıştırılmış. Bu da benim kitaba 7 puan vermeme sebep oldu. Anlatımını çok beğendim, dönem kitabı olduğu için konuşma biçimleri çok hoşuma gitti. Hakkında yazılan analizleri okumak için sabırsızlanıyorum.
