Gün batıyordu, neden diye sormuştun. Ellerini tuttuysam uçuruma düşmemek içindi. Güneşte ıslık çalan çocuklar içindi. Aslında tek kişi sayılmaz mı karanlıkta iki kişi. Kaybolan olursa elma diye bağırsın. Ne çok şey konuşmuştuk orada ama yine sessiz çıkmışız.
Bu hikayenin nesiller boyu okunacağını ve insanların aklında kalacağını umuyorum. Nesilden nesile aktarılmasını diliyorum. Belki de bundan bir asır sonra, gözlerini kapandığında, parlak mücevherler ve gül bahçeleriyle dolu bir yeri apaçık görebilen ve o yerin kendisini kurtaracağını sanan küçük bir kız tarafından okunur.
Günün birinde o kız, eline bir mum boyası alacak ve hiç görmediği bir evin resmini yapmaya başlayacak. Bu hikâyenin onun hayatını yaşayış biçimini değiştirmesini umuyorum. Bu hikâyenin, bir sonraki seferde, adı her ne olacaksa, o küçük kızı kurtarmasını umuyorum.
ne zaman iyi niyetli biri, yeteneksiz olduğunu göstermen için seni zorlayıp sahip olduğun tek hayali gerçekleştirememiş olduğunu yüzüne vurursa, bir içki daha al.