HİZMETÇİ İNCELEMESİİnceleme
Freida McFadden'ın kaleminden çıkan Hizmetçi, son dönemde okuduğum en sürükleyici gerilim romanlarından biri oldu. Daha ilk sayfalardan itibaren beni hikâyenin içine çekmeyi başardı ve kitap boyunca merak duygusunu neredeyse hiç kaybetmedim.
Roman, geçmişindeki bazı sorunları geride bırakmaya çalışan genç bir kadının, zengin bir ailenin yanında hizmetçi olarak çalışmaya başlamasıyla açılıyor. İlk bakışta kusursuz görünen bu ailenin evinde geçirdiği zaman arttıkça, hem evin atmosferi hem de karakterlerin davranışları giderek daha rahatsız edici bir hâl alıyor. Özellikle tavan arasındaki oda ve ev halkının tuhaf tavırları, hikâyeye sürekli bir gerilim hissi katıyor.
Kitapta en sevdiğim şeylerden biri akıcılığı oldu. Bölümlerin kısa tutulması ve her bölüm sonunda yeni soru işaretlerinin ortaya çıkması, "bir bölüm daha" diyerek sayfaları çevirmeme neden oldu. Hikâye ilerledikçe karakterlere dair fikirlerim sürekli değişti; tam bir şeylerden emin olduğumu düşündüğüm anda yazar farklı bir kapı açmayı başardı.
Elbette bazı olay örgüsü tercihleri ve tesadüfler herkese aynı derecede ikna edici gelmeyebilir. Ancak benim için kitabın yarattığı gerilim ve merak duygusu bu küçük pürüzlerin önüne geçti. Özellikle ters köşeleri seven ve hızlı akan psikolojik gerilim romanlarından hoşlanan okurların keyifle okuyacağını düşünüyorum.
Hizmetçi, beni hem şaşırtan hem de son sayfasına kadar merak içinde bırakan bir kitap oldu. Eğer uzun zamandır sizi elinize aldığı anda içine çekecek, sürükleyici bir roman arıyorsanız, bu kitaba bir şans vermenizi tavsiye ederim.
Serinin devamında görüşmek üzere, keyifli okumalar.
Tüm İnsanlık Adına Yazılmış Tam Bir Baş YapıtEdebiyat
GİRİŞ
"Hayat nedir ? Acılar Vadisi. Dünya nedir ? Hissiz insan kalabalığı."
19.yüzyıl Rus edebiyatının en önemli yazarlarından birisi olan Nikolay Gogol, Rusya'nın kokuşmuş bürokrasi sistemini, toplumun gerçek yüzlerini ve devlet yönetiminin eksik yönlerini eleştirel bir bakış açısı ile eserlerinde yer vermektedir. Sadece Rusya'da değil, tüm dünyada edebi saygınlığa sahip olan Gogol, eserlerinde sınıfsal açıdan burjuva insanları yerine sıradan insanlara yer vermiş, böylece her bir okur kitaptaki karakterler ile empati kurarak, kendi günlük hayatı ile özleşleştirmiştir.
Nikolay Gogol, 1809 yılında Ukrayna'nın Soroçinski köyünde dünyaya geldi. Bazı eserlerinin esin kaynaklığını yapan ve yaşadığı coğrafya olan Kazaklar sebebiyle hayatının önemli bir bölümünü burada yaşayarak geçirmiştir. Babası amatör olarak tiyatro oyunları yazıyordu ve Gogol'ün tiyatroya olan ilk deneyimleri babasını izlerken olmuştur. Hayatının ileri safhasında kazak kültürü ve çocuklukta yaşadığı birçok olay vesilesiyle birçok eser yazmış, dünya edebiyatına damgasını vurmuştur. Dünyaca ünlü bazı eserleri şunlardır; Palto, Burun, Portre, Bir Delinin Anı Defteri, Taras Bulba, Müfettiş.
Gogol, hayatının belirli önemli bir zamanında Rusya'nın Petersburg şehrinde geçirmiştir. Burada çeşitli devlet kurumlarında görev yapmış ve en yakın dostu olan yazar Aleksandr Puşkin ile bu şehirde tanışıp beraber edebiyat sohbetleri gerçekleştirmiştir. Eserlerinin bazılarına esin kaynaklığı yapan bu şehir, özellikle yakın dostu Alexandr Puşkin'in Gogol için Ölü Canlar'ı yazma fikri vermesi onun hayatının dönüm noktalarından biri olmuştur.
Gogol eserlerinde hiciv trajik grotesk ve fantastik öyküler ve tiyatro yapıları kaleme almıştır. Gogol'ün eserlerinde en çok kullanıldığı yazım türü olan "Grotesk" dediğimiz edebi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hikâye, on yedi yaşındaki James ve Amelia'nın ilk buluşmalarında kanoyla bir göle açılmalarıyla başlıyor. Gençler, etrafı keşfederken ağaçların ardına saklanmış, haritalarda yer almayan gizli ve el değmemiş ikinci bir göl bulurlar. Ancak asıl gizem suyun yüzeyinde değil, derinliklerindedir: Bu berrak suların metrelerce altında, çatısı, kapıları, pencereleri ve içindeki eşyalarıyla tamamen kusursuz duran bir ev yatmaktadır. İnsanoğlunun bilinmeyene duyduğu o karşı konulmaz merakı işliyor. James ve Amelia’nın bu gizemli eve duydukları takıntı, içlerindeki korkuya galip gelir ve sualtına dalışlar başlar.
cok fazla psikolojik gerilim okumam ama bu gercekten okudugum en iyisiydi. her bolumde nefesimin daha fazla tuttugumu her fark etmemle birlikte gercekten yazilan bakis acisi film cekilmeye uygun her olay gozumde gayet rahat bi sekilde canlandi.inci ve eylulun o karmasik ev arkadasligi iliskisini her okudugumda kafamda onlara “girl, so confusing” editi olusturdum?? ana karakterle ayni bolumu okudugumu gormek beni mutlu etti ama etik konusu biraz kafami karistirdi, bu da eylulu bence komplex ana karakter kategorine cok iyi bir sekilde koyar ve ben komplex ana karakterlere bayilirim. Sezin’imin 5 kitabini da okudum ve bu benim icin on dun onceki kiz ile ayni derecede mukemmelikte ve bence kesinlikle bu tarzda yazmaya devam etmeli cunku bu ilk psikolojik gerilim kitabin olmasina ragmen baslangica gore cok cok cok iyi!!! 🩷
70lerin günlük yaṣamının dökümü
Ayfer Tunç’un Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek kitabını bitirdim. Roman desem roman değil, belgesel desem belgesel değil; ikisinin arasında duran bir anlatı. Türkiye’de 70’lerin çocuğu olarak özellikle çocukluk yıllarına dair bölümler beni çok etkiledi. Arsaların verdiği özgürlük, sokakların kendiliğindenliği… 70lilerde bir çocuk olarak bunlar büyük bir şanstı.Kitap ilerledikçe daha belgesel bir tona kayıyor. Bu noktadan sonra benim için ilginçliğini biraz yitirdi. Düğünler, ev adetleri, gelenekler, o dönemin sineması, radyosu, şarkıları elbette ilginç; ama günlük yaşamın dökümü baya beni baydı. 2000’lerde doğanlara ne kadar çekici gelir merak ettim doğrusu.Edebi değer açısından ise çok güçlü bir tarafı olduğunu düşünmedim; daha çok bir dönemin panoraması gibi.
Ayfer Tunç'un diğer kitaplarından daha farklı bir yerde.
Sonunda bir dizin olsaydı çok daha işlevsel olurdu. Ama Türkiye’de yayınevleri ve editörler bu konuda hâlâ çok isteksiz. Bilmiyor olamazlar; tembellik mi, okuyucuyu küçümsemek mi, yoksa maliyetten kısmak mı, anlamıyorum. Böyle bir kitapta dizin şart.
70’lere dair bir el kitabı gibi; dönüp belirli konulara bakılabilmeli.
Serinin üçüncü kitabında Millie evli ve iki çocuklu bir kadın olarak çıkıyor karşımıza.
O çok istediği hayalini kurduğu bahçeli güzel evine kavuşuyor ancak çok geçmeden oraya taşındığına pişman oluyor.
Bu son kitapta Millie zekasından yada önsezisinden birşeyler kaybetmiş gibiydi. Kimin ne yaptığını çözmek okuyucu için zor olmasa da Millie için zor ve şaşırtıcıydı.
