şu zamana kadar okuduğum en berbat kitap. o zamanın zorluklarını anlatmak yerine insanları zıtlaştıran ve "açıklar yolludur, dindar olanlar iyidir" temalı bir kitaptı. yer yer değindiği zorlukları haklı buldum ve bunları görmek beni üzdü çünkü insanların hiçbir şekilde seçtiği dinden dolayı yargılanmaması, zorluk çekmemesi gerekir. yani isteyen müslümanlığı seçebildiği gibi isteyen de hristiyanlığı ya da başka dinleri seçebilir. fakat kitap sürekli müslümanlığı överken hristiyanlara ve farklı dinlere nefret kusuyor, zıtlaştırmaya yol açan bir dil kullanıyor. yani zorlukları yansıtıp orta yolu bulmak yerine "mini etek giyen hoppadır, hristiyanlar kötüdür, zenginler yoldan çıkmıştır" temalı nefret dili kullanmış sürekli. baştan sona hatalı, hastalıklı düşüncelerin yer aldığı nefret dolu bir kitap. + edebi yönden de çok zayıf, kelimeler sürekli tekrar ediyor ve cümleler uzayıp gittiği için bir süre sonra kafa karıştırıp okumakta zorluk çektiriyor. düşünceler çelişiyor, objektiflikten bir hayli uzak.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Anlatımı hiç sıkıcı değildi, merak unsurunu her zaman korudu ve ters köşe yapacak bir sonla bitti. Karakterlerle bağ kurdurdu, pek sevmediğim Greta Alfieri karakterinin bile onun bakış açısından bir şeyler sunarak sıcak bakmamı sağladı. Özellikle de sonuna doğru heyecanım arttı çünkü yazarın her şeyi en iyi şekilde planlayıp sunduğunu fark ettim. Kesinlikle okunması gereken bir kitap.
Tess Gerritsen, tüm kitaplarıyla kendine çekiyor. Gerek anlatımı gerekse konuları ve bilgisi bakımından kalemi epey güçlü bir yazar. Her kitabı size marjinal şeyler sunuyor. Asla kendini tekrarlamıyor ve sıkmıyor. Ama bu kitabı bambaşkaydı, o kadar güzeldi ki asla elimden bırakamadım. Her şey çok akıllıca tasarlanmıştı, gelişigüzel değildi ve birbiriyle bağlantılıydı.
Kitap konu, betimleme ve birçok yönden çok zayıf. Sizi merak ettirecek ya da soluksuz okumanızı sağlayacak bir unsur taşımıyor. Ana karakterin düşünce tarzı, tavırları baştan sona sinir bozucu ve bağ kurmanızı, okurken onu merak etmenizi sağlayacak bir şeyler vermiyor. Kitabın sonlarına doğru belki heyecanlı olur diye düşündüm ama çok klasik bitti, beklenmedik ve şaşırtacak bir şey sunmadı. Ana karakterin “Şu delilleri buldum” tavırları ise komikti, sanki çok bir şey bulmuş gibi gösterilmeye çalışılmıştı ama kör bile koklayarak bulurdu onları. Kısacası berbat.
Kitabın başında yapılan açıklamalar kitabın içinde de aynı şekilde geçtiği için konu gereksiz uzamış, sadece kitabın başında kalsalarmış çok daha iyi olabilirmiş. Serinin ilk iki kitabı kadar etki altında bırakmasa idare eder diyebilirim.
!spoiler! Sonda ana karakterin ölmesi (yani cem) hiç tatmin edici değildi. Kitap bittikten sonra “ne oluyor ya” diye kaldım öyle.
