...
Desem ki sen benim için
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek
Su gibi aziz bir şeysin:
Nimettensin, nimettensin!
Desem ki...
İnan bana evgilim inan.
Evimde şenliksin, bahçemde bahar
Ve soframda en eski şarap.
Ben, sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyliyeyim güzelliğini,
Rüzgarla, nehirlerle, kuşlarla beraber
Günlerden sonra bir gün
Şayet sesimi farkedemezsen,
Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Ve neden sonra
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini, Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede, Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.