lê, li taxa evînên winda
li quncikekî wê kolana tenha
li çireya şevê dinêrî û digot;
ax, min çiqas pir hezkiriye?
ku bê mal im her şev
ku min nîn e, yareka derî vekirî
Gava ez mezin bibûma ez ê bibûma rê. ÚU ez bûm jî; tu zanî jixwe. Kes ji rêyan ne dirêjtir e, Mizgîn. Rê digihên her derê; digi-hên birîn û evînên berê, digihên behrên bêdê, digihên dilê ku azadî ketiyê, digihên serfiraziyê.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hêvîya bi evînên nûKurdî
Heya ku mirov evîneke nû peyda neke, mirov demeke dirêj bi evîna kevin ve girêdayî dimîne.
vê helbesta ku bi gelî û çiyayên welêt hatiye şûştin
ji te re
bike sol
têxe piyên xwe
newestîne û neêşîne tiliyên hatina xwe
pişta evînên me neêşîne
westa û lalûte ne ew
ji bîr kirine dengên ku dest dane xema wan
