Bir gün; adı sanı belli olmayan, takvimde yeri olmayan bir gün...
Neler olacağını kestiremediğim, yaşarken dahi orada olduğumu hissedemediğim bir gün...
Oysa kurduğum hayallere karşı hayatın açmış olduğu tüm savaşlarla sonuna kadar savaşıp alt etmeyi düşünmüştüm, olmadı.
Olması gerekiyordu, olması için yanımda olması gerekenler yoktu, olmadı.
Ben düştüm. Kalkdıran oldu mu ya da ben hiç kalkmak istedim mi bilmiyorum ama ben düştüm.
Bazen düşmek kalkmaktan daha zor geliyor. Yerlere bıraktığım ham vücudum değil de ortalığa saçılmış hayatım gibi.
Sanki hep oradaymışım gibi, orada bir yere aitmişim gibi düştüm ben.
Düşerken tutunmaya çalıştım mı bilmiyorum ancak ellerim kurak bir gölün toprağı gibiydi...
Ben düştüm... Takvimde yeri olmayan bir günde, akrebin yelkovanı takibi bıraktığı bir günde düştüm.
Kalkmaya kudretimin olmadığı bir gün, tutunmaya yeltenmeyeceğim bir gün ben bu dünyadan düştüm...
Merve Aydoğdu