Güçlü kadın karakterlere bayılıyorum. Hele ki çoğu zaman erkek kurtarılmak zorunda kalıyor ya. Ohhh miss. Alin size Bal ve Buz serisi.
Hani sizi mutlu edecek ama pekde kalorisi olmayacak birşeyler istiyor ya insanın canı. Öyle bir kitap. Fazla detay yada vauv denicek bir evren yok. Ama baya iyi bir kadın karakter, sevdiği erkeğin desteği, mükemmel bir arkadaş kitabın bütün kusurlarını örtüyor. Kötü adamımızı bile seviyoruz yani ilk başta. Keşke Kötü olmasaydı.
Benim kitabı daha çok sevmeme sebep olan şey gercek fey okuyuşumuz. Bir an bile insan gibi hiss ettdirmediler. Sonunu da sevdim mesela. Her kahraman hep musmutlu olacak diye bir şey yok, hüzün çoğu zaman hikayeyi daha gerçekti kiliyor.
Puan vermedi
KIZIL GECE 2 / Duru Mavi
"Neden güçlü olmak hep biz kadınlara düşüyor?"
Merhabaaalar, Kızıl Gece serisiyle tanışmam geç oldu ama güç olmasın diyerek bir çırpıda iki kitabı da okudum. Oldukça keyifli bir seriydi, ben yazarın kalemini çok sevdiğim için seriye karşı çok ılımlıydım. Aksiyonu çok, düşmanlar zaten cuma günleri cami önünde hayır toplayan teyzeler gibi her yerden oluk oluk geliyor. Yani kitabı okurken sıkılmaya hiç vaktiniz olmayacak. Bu arada serinin ikinci kitabı bu arkadaşlar yanlış hatırlamıyorsam üçüncü kitabı da gelecek.
Türk yazarlarımızdan böyle fantastik evrenler okumak müthiş üstü müthiş. Bu cümle biraz devrik olmuş olabilir ama yazarımızın kurduğu evren hiç devrik değil, okuyucuyu içine çeken bir fantastik dünya. Ben özellikle fantastik kurgularda, evrenin tadını çıkarmayı seviyorum. Yazar karakterlere odaklandığı kadar evreni de bize aktarmış.
Canım Rozelin, bu kız başını kuma gömmeli bence yoksa başına gelecekler asla bitmeyecek. Annesi bir an önce torun istiyorum demiş gibi kız bir anda habersiz hamile oldu. İlk kitapta bunları görmüştük. Bu kitapta beni şaşırtan şey yine kızın hiç bilmediği bir evrende bir sürü düşmanının olması. Hamileler strese girmemeli derler ya işte Rozelin için dememişler sanırım. Ne alaka nasıl hamile kaldı derseniz o kısmı ilk kitapta işledik, oraya gönderiyorum sizi. Çünkü bu kitapta bebek her an gelebilir belki de gelmiştir.
Biran, erkek karakterimiz. Kafası karışık bir karakter bence tabi ona da hak veriyorum lakin bu evrende yaşıyorsun sen yani şaşırmaman lazım be adam. Biran’ı sevdiğim kadar Timur’u sevmedim. Bu adama karşı biraz mesafeliyim arkadaşlar. Çok içten pazarlıklı geliyor bana.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yıldızlararası, gökyüzü ve uzayla ilgilenenler için harika bir eser. Belirtmeliyim ki bilimsel bir dili var.
Kitabın bir yerinde atalarımızın gökyüzüyle olan o ilk, saf bağından bahsediyor. Henüz ortada hiçbir teknoloji yokken, en eski insanlar kafasını kaldırıp o parlayan kaosun içinde bir düzen aramışlar. Yıldızları birleştirip hikayeler yazmışlar; tanrılar, kahramanlar sığdırmışlar o karanlığa. Gökyüzü bizim için uzun süre merkezinde olduğumuz devasa bir sahneydi.
Sonra sayfayı çeviriyorsunuz ve yazar yüzümüze o büyük, bilimsel dürüstlüğü çarpıyor:
"Evrende teknolojik olarak gelişmiş tüm uygarlıklar arasında büyük olasılıkla vasat bir medeniyet olduğumuzu alçak gönüllülükle kabul etmeliyiz."
Bu kitap benim için sadece dünya dışı yaşamı arayan popüler bir bilim kitabı olmadı. Aynayı kendimize tuttuğumuz, o koca evrenin karşısında ne kadar küçük, ne kadar "herhangi biri" olduğumuzu hatırlatan felsefi bir yolculuğa dönüştü. Ve garip bir şekilde, evrenin merkezinde olmadığımızı, sadece kozmik bir yolculuktaki sıradan yolcular olduğumuzu kabul etmek bana inanılmaz bir alçakgönüllülük ve huzur verdi.
Eğer geceleri gökyüzüne bakıp "Biz kimiz ve bu devasa karanlığın neresindeyiz?" diye soruyorsanız tam size göre bir eser.
hic bu kadar kafamı karıstıran bi fantastik kitap okumamıstım sanırım. ardı ardına surekli ters kose oldum ve bircok detayı aklımda tutmakta zorlandım acıkcası, alısılmısın dısında bi evren olmasının da bunda payı var. o yuzden kitap hakkında biraz karısık duygular icindeyim.
basta scarlett’ı sinir bozucu bulmustum ama karakterini tanıdıkca o kadar sevdim ki, on yargı cidden kotu bir seymis…asıl sinirimi bozan donatella oldu, serinin kalanı sanırım onun hakkında ve okuma istegimi o kadar etkiledi ki bu anlatamam yani. yazarın diger serisini merak ettigim icin bu seriyi de bitiririm ama ne zaman devam ederim bilmiyorum acıkcası.
Puan vermedi
“Hayat, siz planlar yaparken başınıza gelenlerdir.”
Bayıldığım bir söz. Hatta hayat mottom diyebilirim. Ne yazık ki iyi olacağına inanarak verdiğimiz kararlar bazen bizi hiç beklemediğimiz bir mutsuzluğun içine sürükleyebiliyor. Hayatımıza olumlu bir yön vermeye çalışırken, bir bakmışız 81 yaşında, yalnız ve mutsuz bir ihtiyar olarak ömrümüzün sonuna gelmişiz.
Matt Haig, Gece Yarısı Kütüphanesi’nde kurduğu paralel evren fikrini bu kez farklı bir bakış açısıyla Gece Yarısı Treni’nde okurun karşısına çıkarıyor. Hayata veda eden Wilbur, sonsuzluğa ulaşmadan önce bir trenin vagonundan kendi yaşamını yeniden izliyor. Pişmanlıklar, başarısızlıklar, ölümler, acılar, yas, aşk ve dostluk… İnsana dair ne varsa sayfalar boyunca iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Yazar, bu hikâyeyle yaşamı boyunca kitaplar okumuş bir insanın başka hayatlara tanık olmasının, farklı dünyalara yolculuk etmesinin ve her hikâyenin insana yeni bir pencere açmasının önemini güçlü bir şekilde vurguluyor.
Geçmişte verdiğimiz tek bir karar gerçekten bütün hayatımızı değiştirebilir mi? Elbette değiştirebilir. Peki, yaşanmış bir geçmişi düzeltmek mümkün mü? İşte bu roman tam da bu sorunun peşinden gidiyor.
Bu kitap bana bir kez daha hatırlattı ki hayat, keşke’lerle değil, bugünkü seçimlerimizle şekilleniyor. Geçmişi değiştiremeyiz ama bugünü yaşayış biçimimiz, yarının hatırası olacaktır.
“Ölmek bir an sürüyor ama yaşamayı öğrenebilmek için bir ömür harcıyorsun.”
#neokudum1000Kitap
Kedi Gezegeni benim için biraz zorlayıcı bir okuma oldu. Açıkçası bu kitabı bir bilim kurgu romanı beklentisiyle elime almıştım. Özellikle başlarda kedi-insanların yaşadığı dünya ve kurulan evren ilgimi çekti. Farklı ve ilginç bir kurgu okuyacağımı düşündüm.
Ancak kitap ilerledikçe bilim kurgu tarafı geri planda kaldı ve yerini yoğun bir toplumsal-siyasal eleştiriye bıraktı. Eğitim, savaş, yozlaşma, toplum yapısı gibi birçok konu üzerinden güçlü eleştiriler yapılıyor. Verilmek istenen mesajlar net, anlatım anlaşılır ve karmaşık değil; yazarın neyi eleştirdiğini rahatlıkla görebiliyorsunuz.
Sorun tamamen benim okuma zevkimle ilgiliydi. Ben mesajını daha çok kurgu ve olay örgüsünün içine yedirerek anlatan kitapları seviyorum. Burada ise eleştiri tarafı o kadar baskındı ki bir noktadan sonra kurgu geri planda kaldı. Bu yüzden kitap beni oldukça sıktı ve sonlara doğru bitirmekte zorlandım.
Kitabı bitirdiğimde zihinsel olarak gerçekten yorulmuş hissediyordum; abartısız, savaştan çıkmış gibiydim. Bazı kitaplar sizi içine çeker, bazıları ise ciddi anlamda yorar. Bu kitap benim için ikinci gruptaydı.Benim okuma zevkime hitap etmedi. Toplumsal eleştiri ve alegorik anlatımları sevenler muhtemelen çok daha fazla keyif alacaktır.
Kedi Gezegeni
Kedi Gezegeni