Samet
@exaybachayy
Eduardo Galeano yaşanan, yaşanmış ve yaşamaya devam edecek olan olayları okadar açık ve okadar net belirtmiş altını çize çize üstüne basa basa bağıra bağıra anlatmış ki. Bu dünyanın düzenini Bu dünyadaki açlığı yoksulluğu ve bunların nedenlerini öyle güzel sermişki insan önüne sayfa sayfa yaprak yaprak ancak o kadar olur hani. Çokcuk işçilerden yüz yıllardır yaşanan olaylardan öyle güzel bahsetmiş ki bu bahsi geçen olaylar bu gisiş ile yüz yıllar daha yaşayacak yaşanacak. Çağımızın plastikliğinden öyle güzel dem vurmuş ki. Plastik aşklar, plastik istekler ve hayalleri plastik olmuş insanlardan. Uyuyalım güzel dünyamın güzel insanları hiç uyanmayalım Tüketelim taki kendimizi tüketene dek tüketelim yallerimizi varımızı yoğumuzu Tanrımızı tüketelim başkalarının Tanrılarına sövelim. Dünyada eşitlikten tek bir stadyumda bahsetmiş bakıldığı zaman okadar doğru ki sadece bahsi heçen stadyum fakat diğerleri hariç. Bakış açıları öyle hoş ki ve o kadar acı ki insan yüreği acıyor doğrusu.
Kadınlar pıtlantalar taksınlar beş taşlar on taşlar
Gerdanları zümrüt yakut dolsun
Erkekler öyle roleksler bilmem neler
Öyle afilli markalar ceketler giysinler
Ve afrikada bir çocuk öldürülsün
Sonrasında gelin hep birlikte
Afrikada çocuklar öldürülmesin
Kolombiada öldürülmesin
Dünyada çocuklar öldürülmesin diyelim
Nazım’dan dem vuralım pankartlar boyu
Çocuklar öldürülmesin şeker de yiyebilsinler diyelim
Boyumuza elmaslar ellerimizde yakutlar
Üzerimizde altından çeketlerle
Hep birlikte söyleyelim.......
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabın kapağını açar açmaz girilecek ayrı bir dünya ve bu dünya soluksuz yaşanan sürükleyici bir yer yani bu kitapta mümkün. Bir an önce bitireyim diye okunan okunduktan sonra keşke daha yavaş okusaydım diye üzülünecek bir kitap. Kurgu karakterler her şeyiyle mükemmel bir kitap. Öyle çok kitapnokuyan biri değilim fakat Bitirdiğime okuduğuma üzüldüğüm kiyaplardan
Her şeyin bir olasılık hesabı vardır fakat bazı şeylerin olma olasılı daha düşüktür.
Yaşadığımız hayatta her şeyin olasılık hesabını yapmak ne kadar mümkündür. Diye bir soru gelebiliyor insanın aklına fakat sonra diyorsun ki
Hayat seb planlar yaparken başına gelen şeylerdir.
Ve hala aklın bir dondurmada kalmış oluyor.
Can Yücel’in taşlama dolu, adaletsizlik dolu, işkence dolu, bir cezaevi umut dolu şiirleri. Kalemi cesur kendi cesur bir adam ne kadar neyi yanlış yazabilir ki. Okunası bir kitap okurken yaşanası. Umudunu yitirmemiş insalar ile dolu bir kitap işte Can Babanın kaleminden dökülenler. Hem “silah değil artık şiir arıyorlardı ceplerimde” diye böyle bir tezat böyle bir çelişkiyi yazmak bile ah memleketim dedirtiyor insana eğriyi doğru göstermeye değil. Bütün herşeyi dos doğru göstermeye çalışan bir kitap.
Kitaptan ve yazardan önce filmiyle tanıştığım bir kitap bir yazar John Steinbeck. Film de gerçekten mükemmeldi John Malkovic özellikle hakkını vererek oynamış. Karekteri canlandırmış. Harika oyunculuklar harika kamera açıları ile çekilmiş insanı içine çeken bir film idi. Filmin belki de tek eksiği kitapta anlatışantarif edilen karekterlere sadık kalmama olayı baş karekterlerimiz. kitaba göre amerika yerlisini anlatıyor daha çok ama filmde ki karekterler çok daha beyaz tenli karekterler.
Kitaba gelince kitap filmden çok daha etkileyini insanı komple içine alan manzaraya dahil eden bir anlatım ile yazılmış karekterler işler işçiler ve patronlar kadınlar ve hayvanlar. Steinbeck dünya üzerindeki işçilerin çekmek zorunda kaldıkları zorlukları tüm gerçekliğiyle gün yüzüne yazıyor. Amerikan yerlilerin kendi topraklarında köle işçi olarak çalışmalarından bahsediyor. Şansları varsa diyor genç ölürler. Çünkü ihtiyarlayıp iş görmez hale gelince bir kağıt parçasından farksız hale gelip bir kenara atılacaklar Hiç bir parça toprak sahibi olamayacaklar. Günlerce çalışıp patronlarına elma toplayacaklar ve bir elma yiyemeyecekler. Siyah insanların beyaz insanlarla yanyana gelmeleri yasak. Ve siyahlara her hangi bir söz hakkı tanınmıyor diyor açık açık gerçeği söylüyor zamanın gerçeğini şimdilerde bile durum farklı değil bir siyah varsa suçludur. Bir siyah varsa idam edilmesi normaldir. Bir siyah varsa eğer işte orada adalet yoktur. Ama adalet ile verilir o karar nasıl oluyorsa o işte öyle bir tezat. Değişmeyen şeylerden bir tanesi diyebiliriz belki de
Ve işçilerin yaşamak için tek bir hayalleri vardır. Kendi toprağını alabilecek parayı biriktirip kendi toprağının sahibi olmak. Bu istek bu hayal işçileri ayakta tutan tek şeydir. Steinbeck bunu yıllar evvelinden söylemiş apaçık.
Marifetler tesadüfen elime geçmiş bir kitap daha önce hiç Ursula K. Le Guin okumamıştım pek fantastik kitap okuduğumda söylenemez fakat Marifetler de fantastikliğin dışından insan toplum birlikte yaşayan insanlar ve halktan bahsediyor yazar aslında. Bir toplumun yapması gerekeni yapması gerektiğinden bahsediyor. Bu hayata devam etmek istiyorsak eğer yapmamız gerekeni yapmak zorundayız.
Kitabın asıl bakış açısı belkide sorgulamak ve yüz yıllardır yapılan geleneklerin sonuçlarını değil amaçlarını sorgulamak. Misalen para hayatta bir araçtır amaç değil fakat günümüzde amaç para olmuş durumda. Misalen bunu sorgulamak gerektiğini söylemek gibi bir fantastik bakış açısıyla olayları incelemek belki de söz konusu olan. Hatamız olduysa affola benzetmede.
Neden diye soruyor Ursula neden yıkıyoruz yapmak yerine. Neden yıkarak yaşıyoruz. Bu yıkım neden ve nasıl nerede başladı. Diyor
Okunası bir kitap iyi okumalar her okuyucusuna.
