En çok inandığım, hepsinden kutsal bulduğum tek düşünce varsa, dünyanın bir birlik ve bütünlük oluşturduğu, tüm çilelerin, tüm kötülüklerin kendimizi bundan böyle bir bütünün ayrılmaz parçaları olarak duyumsayamadığımızdan, ben’imizin kendine gereğinden fazla önem vermesinden kaynaklandığı düşüncesidir.
Benim yolumu şaşırmam pek mümkün değil. Çünkü ben gerçeği gördüm, ben insanların yeryüzünde yaşama yeteneğini kaybetmeyip çok güzel ve mutlu olabileceklerini gördüm, biliyorum. Kötülüğün insanların normali olmasını istemiyorum ve buna inanmam mümkün değil.