Kaçmayı daha kolay buldum. Her şeyden, herkesten kaçmanın soluklanacağı bir durağı var, ama kendinden kaçıyorsan durmadan kaçıyorsun, durduğun, dinlendiğin bir an bile olmuyor.
Ve hayat benim bildiğim en soğuk yer. Hepimiz üşümeye içimizden başlıyoruz. Derinlerden, çukur gibi, kuyu gibi, yürek gibi bi yerden.
…
Farkına dahi varmadan aynı kadere sürükleniyor, aynı yazgıya kitleniyoruz.
Bu yolculuğu arkasında hiç eser bırakmadan tamamlayanlar, yaşanılan tüm hayatın uzun bir yalandan ibaret olduğu düşüncesinin tahammül edilemez olduğunun farkındadır.
İnsanın kendi benliği üzerinde hâkimiyet kurması dış dünyanın binbir türlü telkinine rağmen kendine hâkim olmasını ima etmekle kalmaz, aynı zamanda düşüncenin duyguların kör kuvvetine galebe çalmasını da ifade eder.