Eylem Demir
@eylemdemiir
5 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
tekrarlarla dolu hayat
Çocuklarım olsaydi, içlerine on sekiz yaşlarına geldiklerinde patlayacak bir bomba yerleştirirdim. Ilk on sekiz yıldan sonrasi tekrarlarla doluydu, hayatin.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayatın Anlamı
Hayatın anlamı. Merak edilir, sorulur her yerde. İşte söylüyorum! Hayat, ölene kadar hissedilen zevklerden, çekilen acılar çıkarıldığı zaman geriye kalandır. Sonuç pozitifse yaşamışsındır hayatı. Negatifse ölmüşsündür doğduğun gün. Tabii bir de sıfır ihtimali var. Bu durumda ise zamanın yetmemiştir hayatı anlamaya. Erken ayrılmışsındır partiden, göremeden sonunu...
Ümit Yaşar Oğuzcanın oğlu, Vedat Oğuzcan. Galata kulesinden, atlayarak intahar ettikten sonra Ümit Yaşar Galata kulesi adlı şiirini yazmıştır 
Ümit Yaşar Oğuzcan
6 haziran 1973
piril piril bir yaz günüydü
aydinlikti, güzeldi dünya
bir adam düştü o gün galata kulesinden
kendini bir anda birakti boşluğa
ömrünün baharinda
bütün umutlariyla birlikte
paramparça oldu
bir adam düştü galata kulesinden
bu adam benim oğlumdu
gencecikti vedat
işıl ışıldı gözleri
içi
bütün insanlar için sevgiyle doluydu
çıktı apansız o dönülmez yolculuğa
kendini bir anda birakti boşluğa
söndü güneş, karardi yeryüzü bütün
zaman durdu
bir adam düştü galata kulesinden
bu adam benim oğlumdu
"açarken ufkunda güller alevden"
çıktı, her günkü gibi gülerek evden
kimseye belli etmedi içindeki yangını
yürüdü, kendinden emin
sonsuzluğa doğru
galata kulesinde bekliyordu ecel
bir fincan kahve, bir kadeh konyak
Ümit Yaşar Oğuzcan
6 haziran 1973
piril piril bir yaz günüydü
aydinlikti, güzeldi dünya
bir adam düştü o gün galata kulesinden
kendini bir anda birakti boşluğa
ömrünün baharinda
bütün umutlariyla birlikte
paramparça oldu
bir adam düştü galata kulesinden
bu adam benim oğlumdu
gencecikti vedat
işıl ışıldı gözleri
içi
bütün insanlar için sevgiyle doluydu
çıktı apansız o dönülmez yolculuğa
kendini bir anda birakti boşluğa
söndü güneş, karardi yeryüzü bütün
zaman durdu
bir adam düştü galata kulesinden
bu adam benim oğlumdu
"açarken ufkunda güller alevden"
çıktı, her günkü gibi gülerek evden
kimseye belli etmedi içindeki yangını
yürüdü, kendinden emin
sonsuzluğa doğru
galata kulesinde bekliyordu ecel
bir fincan kahve, bir kadeh konyak
Bizlere dadanan her yakıcı umutsuzluk, her küstah acı,
Bir güzelliğe, bir yaşama direncine dönmek zorundadır;
Anlam da bizde,anlamsızlık da.
Edip Cansever
Edip Cansever