Göllerin ortasında gönül bağlarım susuz,
Yarım kaldı besteler, gecelerim uykusuz,
Bıraktım gözlerimi umutsuz yollarına,
Bir bahar rüzgârı ol, Eylül yapraklarıma,
Yar, al götür kalbimi, gönül topraklarına...
Layık olan mutlu olur…yahut Goethe’nin dediği gibi, Layık olan kazanır ve kazanamayan layık değildir.
Reklam
Ah, niçin ondan hep elinden gelmeyen şeyler isteniyor,hiç onun arzusu sorulmadan,ne kadar mustarip olduğu merak edilmeden niçin ona böyle eziyet ediyorlardı?
Hayatın en memnun olduğu anında bile ruhundaki eksiklik duygusu bir başka ihtiyaç ile yanıyordu. Şimdi sanıyordu ki bu ihtiyaç ancak böyle sıcak bir sevgiyle ,böyle dostane bir sevgi ile doyurulacak...

Reklam
Reklam