Ayşegül YILDIZ

Ayşegül YILDIZ
“-Çima em weha xwe, mêjiyê xwe, der û dorên xwe û tiştan ji hev vediqetinin, didin ber hev, ji hev perçe dikin a bi dû re ji dibêjin, "ev hîn baştir e yan ji ev hîn xirabtir e..."? Çima em her tişti - jiyan, wext, însan û însaneti, evîn, kêfxweşî, keser ü jan, azadî..- ji hev vediqetinin, lime lime dikin û paşê ji wan didin ber hev?... Bi vi awayî, yanê bi ji hev vegetandin û li ber hevdané xirabiya heri mezin em, bi xwe, li xwe dikin. Sînor, qeyd ü şert; me ji me, ji însan û însanetiyê bi dûr dixinin...”
Sayfa 18·Kitabı okudu
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Jiyan bi rengên xwe tê nivîsîn
"jiyan tabloyeke rengin e ku bi rengên xweşik ên tesadufan ve hatiye neqisandin" “Hayat, tesadüflerin güzel renkleriyle nakşedilmiş renkli bir tablodur.”
Sayfa 9·Kitabı okudu
Alıntı
“Yazık! Bazı ruhlar, mutluluğa karşı özellikle direnç gösterir; yetersiz, beceriksiz olanlar…”
Sayfa 59·Kitabı okudu
Alıntı
“Küçük şeylere sadık olan büyüklere de sadık olur.”
Sayfa 30·Kitabı okudu
Alıntı
Farketmeyen zihin..
“Gözleri olanlar mutluluklarının farkında değiller.”
Sayfa 26·Kitabı okudu
Alıntı